Mustafa özdemir
@mustafaa2121
Lisans
DİYARBAKIR
Diyarbakır, 26 Aralık 1900
128 okur puanı
Aralık 2019 tarihinde katıldı
Yarım kalan hikayem ..Edebiyat
Bugün , garip bir şekilde ilkokuldaki okuma fişlerinin kokusu geldi burnuma bununla birlikte ilkokul öğretmenim ve masasının altına girip bacağını dişlemem...
Akşam saatleriydi , mevsim kış olduğundan hava da erken kararmıştı , öğretmenin bacağını ısırıp kaçtım okul okumak istemiyorum diye -hâlâ o fikrimi savunuyorum her ne kadar geç olsa da..
İlkokul öğretmeni işte, o yaşta bir çocuğa bu davranışından ötürü ceza vermezdi tabi ki. Ben "amaaaaaaaaan" diyip açtım beslenme çantasını daha fermuarı çevirir çevirmez o hepimizin bildiği meşhur kokuyu aldım , biraz çantanın , biraz içindekilerin...
En alttan önce ıslanıp sonra kurumuş peçetenin yapıştığı mandalinayı aldım . Yiyerek eve giderim sandım ama yiyemeyeyim diye özel üretime sahip bu mandalinayı yaratan tanrım bana da tırnak vermemişti . Belki de vermişti de annem kesmişti çok hatırlayamıyorum .
Okulun dönüş yolu yokuş aşağı olduğundan bir türlü yiyemedigim mandalinayı olduğu gibi fırlattım atabildiğim en uzağa , attım atmasına da daha havadayken pişmanlığını yaşamaya başlamıştım bile.
İnsan düşünüyor işte 7 yaşında Haydar isminde çocuk mu olur diye, oluyormuş bizim okulda vardı çünkü , üstelik aynı sınıftaydık. Bende ki de şans ya, mandalina bin kişilik okulda gidip Haydarin çantasına çarpmıştı.
Kaçma oğlum dedim kendi kendime nerden bilecek ki haydar o mandalinayı ona senin attığını , yoldaki yüzlerce öğrenci Meksika dalgası şeklinde dönüp bana bakmasaydi tabi .
Bilir ya da hatırlarsınız o arada jantiyiz, mavi önlük beyaz yaka altına sen misin akşam karanlığında ışıklı spor ayakkabı giyen.
Lan iyi tamam kaçıyoruz da şu sırtımdaki çanta ve elimdeki beslenme çantasınin içinde sanki trambolin var gibi zipliyor içindekiler, Ayrıca ayyakkabı ışıkları dibimde beni ele veriyor işin daha da kötüsü haydar çok hızlı
Ayşe Ayyıldız isimli okura yanıt verildi
Mustafa özdemir
Hissederek okuman çok değerli , teşekkür ederim :)
Reklam
Sıradaki alıntı tüm Mustafalara gelsin:DAlıntı
Laleler safa safa,
lale koydum mushafa,
akranların evlendi,
evde kaldın Mustafa.
Mustafa özdemir
Bişey ilkk kez yüzüme yüzüme vurdu evde kalışımı :)
Sıradaki alıntı tüm Mustafalara gelsin:DAlıntı
Laleler safa safa,
lale koydum mushafa,
akranların evlendi,
evde kaldın Mustafa.
Mustafa özdemir
😁😁
Yalnız değilim değil mi?
Benim burada ne işim var?" diye düşündüğünüz oldu mu hiç? Bir labirentin içindeymişsiniz ve kaybolduğunuzdan eminmişsiniz de, her bir dönemeci kendiniz yarattığınız için bu tamamıyla sizin suçunuzmuş gibi hissettiğiniz? Üstelik dışarı çıkmanızı sağlayacak birçok yol olduğunu da biliyorsunuz çünkü labirentten çıkmayı başarmış, dışarıda gülüşüp oynayan insanların seslerini duyuyorsunuz. Çalı çitlerin arasından arada bir görüyorsunuz onları. Yaprakların arasından gelip geçen şekiller halinde. Öyle mutlu görünüyorlar ki onlara değil, bu işi onlar gibi yapamadığınız için kendinize kızgınsınız. Oldu mu hiç? Yoksa bu labirentte kalan bir tek ben miyim?
Sayfa 59
Mustafa özdemir
Dün sabahtan beri bir his içerisindeyim , tarifi buymuş..