Sulu Sepken Üstünde
Ateşli sözlerimle kandırıp
Yanlış yolun karanlığından
Düşmüş ruhumu kurtardığım zaman,
Derin bir azap duyarak
Seni saran ayıbı
Pişmanlık içinde lanetledin.
Unutkan vicdanını anılarınla cezalandırmak için,
Benden önce onları
Tek tek bana anlatırken,
Birdenbire yüzünü ellerinle kapadın;
Ruhundaki isyan sonunda
Utançla, dehşetle sarsılarak
Gözyaşlarına boğuldun...
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Özgür bedenlerde aslında özgür olduğumuzu sanıyoruz. Düşüncelerimiz fikirlerimiz kimsenin umrunda değil yani aslında özgür olan sadece bedenlerimiz, fikirlerimiz ve şahsiyetimizi yansıtamadığımız sürece ve sürekli engellere takılarak kendilerimizi benliğimizden çıkarıp özgürlüğümüzü kısıtlayan köleler haline geliyoruz. Kendi kırbacımız ile kendimizi kırbaçlıyoruz ve cezalandırıyoruz. kendi fikir özgürlüğümüzü hiçe sayıp toplum baskısı altında kalıyoruz bu da insanın sahte bir kişilikte(şahsiyetsiz) yaşamasına neden oluyor...
