Çocukken üstesinden gelemeyeceğimiz
kadar büyük duygular uyandıran durumlar, tıpkı birer şarapnel parçası gibi sarıp sarmalanıp bilinçaltımızın
derinl iklerine gömülür. İşte böylece bilinçaltı çocuğu acıdan korumak için ilk savunma mekanizması ile
müdafaaya başlar: Bastırma. Bu hususla ilgili Alice Miller şöyle demiştir, "Çocukluğumuza ilişkin gerçekler bedenimizde birikmiştir, onları bastırabiliriz ama asla değiştiremeyiz." Bu çocuklar yetişkin olduğunda, onlardan şu
cümleleri duyabilirsiniz:
"Çocukluğuma dair pek bir şey hatırlamıyorum."
"Çok mutlu bir çocukluk geçirdim, hiç travmam yok."
Bu cümleleri duyarsınız çünkü bilinçaltı çok iyi iş çıkarmıştır. Acı verici tüm anılar bilinçten çıkarılmış ve hatırlanması mümkün olmayacak şekilde derinlere gömülmüştür.