Trajediden ya da maceradan yakasını sıyıran kişinin kurtuluşu karşısında hissettiğimiz mutluluk, çektiği acılar karşısında hissettiğimiz hüzün kadar içtendir
Gözün, bir bakışa rengini çiziyordu,
Sesin, bir söze ağırlığını.
Ellerin bir ele adını çiziyordu,
Üşüyen sıcaklığını.
Bir renk, karanlığa adını çiziyordu
Karanlık, yuvarlaklığını.
Bir gecenin gizine çiziyordu
Yuvarlak parlaklığını.
Hayatın bir amacı olduğu veya istediğimiz şeyin mutluluk olduğu fikri, insanın zihnini daraltmasının veya kendini fazla basite almasının bir yolu olabilir sadece.
Farkında olsak da olmasak da,bizi en çok utandıracak şey,kendimiz olmamaktır ve insana,kendisinin olan şeyleri düşünmek,hissetmek ve söylemek kadar büyük gurur ve mutluluk veren başka hiçbir şey yoktur.