Yeşilin Kızı Anne, yalnızca bir çocukluk hikâyesi değil; dostluk, sevgi, hayal gücü ve insanın kendini kabul etmesi üzerine sıcacık bir romandır. Kitap boyunca Anne’in yaptığı hatalardan, kurduğu dostluklardan ve yaşadığı zorluklardan birçok öğreti çıkarılabilir. Ancak bu öğretiler okura ders verir gibi sunulmaz; aksine doğal bir şekilde hikâyenin içine işlenmiştir.
Romanın en belirgin özelliği iç ısıtan atmosferidir. Anne’in bitmek bilmeyen hayal gücü, çevresindeki insanlara karşı duyduğu sevgi ve hayata umutla bakışı, okurun da dünyaya daha olumlu gözlerle bakmasını sağlar. Avonlea’nın sakin yaşamı ve karakterler arasındaki sıcak ilişkiler kitaba huzurlu bir hava katar.
Her ne kadar eser çok sayıda hayat dersi içerse de, asıl gücü okurda bıraktığı mutluluk ve sıcaklık hissinden gelir. Anne’in büyüme yolculuğunu takip ederken insan bazen güler, bazen duygulanır; fakat kitabın sonunda akılda kalan duygu genellikle umut ve sevgidir.
Genel olarak Yeşilin Kızı Anne, birçok öğreti barındırmasına rağmen bunu samimi ve etkileyici bir hikâyeyle sunan, karakterleriyle bağ kurduran ve okurun içini ısıtan harika bir romandır.
Duygusal dönemimde okuduğum bir kitabı daha bitirirken ismini bilmesem de karakterimizin Aylin demek isterim yazarından kaynaklı, Aylinle birlikte okuyan herkes ayrıldı Osmanından. Kafasındaki ayrılık cümlelerini, yaşadığı tarifsiz duyguları ve hiç bitmeyen “ bitmeseydi neler olurdu” sorusuna cevaplarını kendi buldu. Aşkın tanımında bazen Aylinden bazen kendimden yanaydım. Ama çoğu konuda ortak noktada hep onunla karşılaştım.
Evet ayrılık dediğimiz mevzu yürek dağlayan bir konu. Ve bence hakikatli sevenler için hiç kapanmayacak bir kapının anahtar taşıyıcısıyız. Anahtar teslim alınıyor bizden bir süre konaklıyor ve zamanı geldiğinde gidiyor. Belki sadece anahtar teslim zamanlarında görüyoruz kalbimize aldığımız kişiyi. Çünkü en çok peşinde koştuğumuz mutluluk ve kendisinden hızla kaçtığımız acıyla birebir oralarda tanışıyoruz. Yine de Aylin’in dediği gibi; gezegende bir yerlerde beni mutlu edebilen ve benimle mutlu olabilen birinin var olduğunu bilmek her zaman güzel. Şimdiden okuyacaklara keyifli ve bol çıkarımlı okumalar ..
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Neden okumalısınız ...
Kitap / daha ilk sayfalardan itibaren sizi nefes alınamaz bir disiplinin ortasına fırlatacaktır ../ çocukluğunda hissettiği o zamana sıkışmışlık / son teslim tarihlerinin soluğunu ensede hissetme hissi / günümüz modern insanının köleliğini o kadar çiğ bir şekilde yüzümüze vuruyor ki / kendi hayatımızın kafesini sorgulatıyor ../ Bu kitap bize / sahte bir teselli sunmuyor... Tam aksine / aidiyetlerimizi / ailemizle olan kordon bağımızı / zamanı kullanış biçimimizi ve başarı odaklı modern deliliğimizi tam ortadan ikiye bölüyor.../ Okurken fırtınalı bir denizde / tek bir dayanağınız olmadan akıp gittiğinizi hissedeceksiniz ../ Kendi içinizdeki sınırları / çocukluk yaralarınızı ve kuralcı duvarlarınızı yıkmak / kaskatı dünyadan müzikle / edebiyatla ve dürüstlükle nasıl taşabileceğinizi görmek istiyorsanız / bu depreme zihninizi açın .../ Metnin sarsıntısı bittikten sonra / eski siz olmayacaksınız.../ keyifli okumalar..
(Spoiler)
Okuduğum en eğlenceli kitaplardan biriydi. Yazar kitaba başlar başlamaz güçlü bir mizah duygusuyla olur olmaz yerlerde insanı kahkahaya boğuyor. Çoğu sayfada sesli güldüğümü hatırlıyorum. Çok sıradan olan olayları gözler önüne serip bunu alaycı bir şekilde eleştiriyor. Felsefik sorulardan öte çok basit, hayata yönelik soruları soruyor. Mesela gölde yazın yüzen ördeklerin kışın donan gölde kaybolmaları onu çok meraklandırıyor ve önüne çıkan taksicilere bunu soruyor. Onlar ise bu soruyu çok saçma bulup ona sinirleniyorlar. Bu ve bunun gibi bir çok şey beni çok güldürdü. 3 günde bitirdiğim bu kitabı okurken içime mutluluk duygusu doldu çoğu zaman. Yazarını görsem öpebilirim yani. Bu kadar sıradan şeyleri yazıp ama bu kadar ilginç ve eğlenceli kılmak kolay değil bence. Çavdar Tarlasında Çocukar olan kitabın ismiyle alakası yok pek yazılanların. Çavdar tarlası topu topuna iki kere ya geçiyor ya geçmiyor. Şarkıda geçiyor sadece ve yazara ‘’Ne olmak isterdin? ‘’ dediklerinde şarkıyı hatırlayıp o an Çavdar tarlasında kaçışan çocukları yakalamak istediğini söylüyor.
Yazar bir bakıma sıradan
şeyleri anlatırken felsefik de yaklaşıyor diyebilirim çünkü zaten felsefik şeyler sıradan şeylerden çıkmıyor mu ? Çoğu insanın dürüst olmadığını, onlardan nefret ettiğini ama aynı zamanda onları özlediğini söylüyor. Takıntısı olan bir yazar bence. Keyfine seks yapmayı değil, severek , konuşarak, tanıyarak seks yapmak istiyor. Ve bu yüzden önüne gelen fırsatları kaçırıp bakir kalıyor. Örneğin hayali yine sıradan bir mazotçuda çalışıp ormanda olan bir eve sahip olmak. Ama güneş gören bir ev. Kısacası çok eğlenerek okuduğum bir kitaptı. Kesinlikle tavsiye ederim.
(Uzun zaman önce Kitap Günlüklerim diye tuttuğum bir defterden.)
-Jerome_David_Salinger608.jpg){kind=small}
Merhaba kitap dostlarım.
Bugün sizlere okurken bana huzur veren, sıcacık atmosferiyle kalbime dokunan Elzem ile geldim.
Bazı kitaplar büyük olaylarla değil, hissettirdiği duygularla unutulmaz olur. Elzem de benim için tam olarak öyleydi.
Leyla'nın hayatı fedakârlıklarla örülmüş bir hayat.Yaşadığı kaybın ardından ailesi için kendi isteklerini geri plana atarken,bir yandan da güçlü kalmaya çalışıyor.Tam da bu noktada hikâyeye dahil olan Akın,sadece bir aşk karakteri değil;sabrı,anlayışı ve desteğiyle Leyla'nın yanında duran bir yol arkadaşı oluyor.
Kitapta en çok sevdiğim şeylerden biri karakterlerin birbirlerini değiştirmeye çalışmadan sevmeleriydi.Aralarındaki bağ yavaş yavaş kurulurken okuyucu olarak o gelişime tanıklık etmek oldukça keyifliydi.
Bunun yanında hikâyenin arka planında işlenen aile ilişkileri,komşuluk bağları ve mahalle kültürü kitaba ayrı bir samimiyet katmış. Kendimi bazen o mahallenin bir sakini gibi hissettim;kah gülümsedim kah duygulandım.
Yazarın sade ve akıcı anlatımı sayesinde sayfalar su gibi akıp geçti.Gereksiz drama boğulmayan,duygusunu dozunda veren hikâyesiyle beni içine çekmeyi başardı.
Ve final...Kitabı bitirdiğimde içimde tatlı bir mutluluk vardı.Karakterlerin çıktıkları yolculuğun sonunda yüzlerinin gülmesi,benim de kitabı huzurlu bir tebessümle kapatmama neden oldu.
Eğer sevginin, anlayışın ve aile sıcaklığının ön planda olduğu;sizi yormadan kalbinize dokunacak bir hikâye arıyorsanız,Elzem'e mutlaka bir şans vermelisiniz.
Sarah Jio’nun Yaşanmamış Hayatlar kitabı bana farklı bir bakış açısı kazandırdı. Hayatımızda gerçekleşmeyen olaylara, kaçırdığımız fırsatlara ya da yarım kalan hikâyelere çoğu zaman hep aynı yerden bakıyoruz: “Keşke olsaydı.” Üstelik bu ihtimalleri düşünürken genellikle sadece güzel taraflarını görüyoruz.
Bu kitap ise bana şu soruyu sordurdu: Ya olsaydı ve düşündüğüm kadar güzel olmasaydı? Ya gerçekleşmesini istediğim şey beni daha büyük bir hayal kırıklığına sürükleseydi? Ya üzüldüğüm o ihtimal aslında yaşansaydı daha çok üzülmeme sebep olsaydı?
Kitap boyunca fark ettiğim şey, yaşanmamış hayatları gözümüzde kusursuzlaştırdığımızdı. Oysa her seçimin, her yolun ve her ihtimalin kendine ait zorlukları var. Belki de bugün üzülerek düşündüğümüz bazı şeylerin gerçekleşmemesi bizim için daha hayırlıydı.
Bence
kitabın en güçlü yanı da buydu. Okurken sadece karakterin hayatını değil, kendi hayatımdaki “keşke”leri de sorguladım. Sonunda ise şu düşünce kaldı aklımda: Hayat, olmayacak olana üzülmek için çok kısa. Çünkü hiçbir zaman yaşamadığımız bir ihtimalin bize mutluluk mu yoksa daha büyük bir üzüntü mü getireceğini bilemeyiz.
Duygusal, akıcı ve düşündürücü bir kitaptı. Özellikle geçmiş seçimlerini sık sık sorgulayan ve “Acaba öyle yapsaydım ne olurdu?” diye düşünen herkese tavsiye ederim.
