Hep ben bir şeyden,
Bir yerden
Bir kimseden uzaktaydım
Ve kendimden.
Hayret, son günlerde hiç olmadığım kadar dinç uyandım bugün; bir nebze de olsa yaşadığımı hissettim. Fakat bu halimi, mutluluk ya da mutsuzluk şeklinde tarif edemem. Sadece yaşıyorum, nefes alıp veriyor ve de aldığım her nefesi bütün mevcudiyetimle hissediyorum.
Beni bundan böyle
Beklese beklese
Hüzün bekler,
Çağırsa çağırsa
Hüzün.
Mutluluk hayatımda çok yer kaplamadı. Genel olarak üzgün yaşadım ama şükretmekten de hiç vazgeçmedim.
Belki de gerçek mutluluk buydu işte. Küçük yaşamak küçük hayaller kurmak ve mümkün olanın en azıyla yetinmek ...
