Evinin camından uzaklara dalmıştı … Bir dağ rahatlatıyordu onu … Gözlerinden akan sıcak yaşları memesinden akan sütün acısı hatırlatıyordu… Oniki kişi bir odaya sığışmıştı … Hayatı boyunca tek bir adam tarafından bu kadar insan ; eleştirilmekten koskoca bir evde minicik bir odada bulmuştu mutluluğu… Kendilerince gülüyordu … Bir bağırma sesiyle irkiliyordu hepsi ve susuyordu … Biraz sonra anneleri uyarma niyetiyle gelip o da katılıyordu sessiz huzura … Kendini Allah mı sanıyordu adam … Bu ne hiddet bu ne öfke …Yok yere … Şimdi sessiz bir odada yanlız başına mücadele ediyordu kanserle … Yalnızdı yalnız kalmıştı … Gerçek yaşamdan esinlenilmiştir …
Mücadele yoksa mutlulukta yoktur. Mutluluk, mücadele içindeki anlardır.
Duygu ve Düşünce
Ne Kadar Kitap Kurdusun?
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖 40-70p: Hafif bağımlı 👀 80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
*﴿وَاسْتَعِينُوا بِالصَّبْرِ وَالصَّلَاةِ﴾* *"Sabır ve namazla yardım isteyin."* Mümin, karşılaştığı zorluklar ve sıkıntılar karşısında ancak sabır ve namazla yardım ister. Bu ikisi arasında öyle güzel ve derin bir sır vardır ki, onu ancak tecrübe eden bilir. Tadan bilir, bilen de ondan bolca nasiplenir. O hâlde kullarına karşı son derece lütufkâr ve her şeyden haberdar olan Allah'ın şu ilahî yönlendirmesine uyun: ﴿وَاسْتَعِينُوا بِالصَّبْرِ وَالصَّلَاةِ﴾ "Sabır ve namazla yardım isteyin." Kul namazını ne kadar güzel kılar, kalbi ne kadar hazır bulunursa; ihtiyaç anında sabrı ve sebatı da o ölçüde güçlü olur. Müminin namazı onun aynasıdır. Bu yüzden kalplerinizi yoklayın. Çünkü sabır ve sebat, gafillerin değil, huşû sahibi kimselerin kalplerine iner. Sözün özü şudur ki: Allah Teâlâ'ya doğru yürüyüş, hoşlanılmayan şeylerle çevrilidir; zorluklarla iç içedir; nefisle mücadele ve meşakkat üzerine kurulmuştur. Cihad, iyiliği emretmek, kötülükten sakındırmak, hakkı açıkça söylemek, dostluk ve düşmanlığı Allah için belirlemek.Bunların hiçbiri, kişinin nefsini zorlamadan, dizginlemeden ve onu kurtuluşunun bulunduğu yöne sevk etmeden gerçekleştirilemez. Nihayet bu zorluklar, kulun içinde huzur ve mutluluk bulduğu sevgili şeylere dönüşür. Bu ise yüksek bir makamdır. Bazı insanların gayretleri ona ulaşmaktan geri kalırken, bazıları ona erişir. İşte bunlar, gerçekten "kor ateşi avuçlarında tutanlar"dır. İnsanların çoğu, hatta neredeyse tamamı, onları kınar.
Yollar uzun olsa da yola revan olur aşkla bakan kişi ve yolun sonunda ulaşır başarıya o zaman tek mutluluk kalır ve yeni bir mücadele
Kalbimin sessiz duası 73..
Allah’ım… Bugün senden mutluluk istemeye gelmedim sadece… Çünkü öğrendim ki bazen insan mutlu olsa bile içindeki boşluk geçmiyor. Ben bugün senden, içimde uzun zamandır eksik kalan o “tamamlanmışlık” hissini istiyorum Rabbim… Hani insanın kalbi ilk defa gerçekten yorulmayı bırakır ya… İlk defa içinde savaşmadan oturabilir ya hayatın ortasına… İşte ben o huzuru istiyorum senden. Çünkü çok yoruldum Allah’ım… Herkese yetişmeye çalışırken kendime geç kalmaktan yoruldum. Kimse anlamasın diye içime attığım şeylerden yoruldum. Gece olunca büyüyen düşüncelerden yoruldum. Sürekli güçlü görünmek zorunda hissetmekten yoruldum. Ve en çok da… İçimdeki o sessiz kırgınlığı kimseye anlatamamaktan yoruldum. Allah’ım… Bazen insanın canını bir olay değil, biriken şeyler yakıyormuş. Yarım kalan hevesler… İçine atılmış cümleler… Geçmeyen yorgunluklar… Kimseye belli edilmeden taşınan yalnızlıklar… Ve ben uzun zamandır içimde kimsenin görmediği şeylerle savaşıyorum Rabbim. Öyle zamanlar oluyor ki… Kimseye “kötüyüm” diyemiyorum. Çünkü herkesin bir derdi var biliyorum. Ama insan bazen sadece birinin gelip içindeki sessizliği fark etmesini istiyor. Ben o sessizliği bugün Sana bırakıyorum Allah’ım.
Bazı insanlar hayatınızda kalmak için mücadele etmez. Siz mücadele ettiğiniz için kalıyormuş gibi görünürler. Bu yüzden asıl korkmanız gereken şey bir yerden ayrılmak değildir. Sizi büyütmeyen, geliştirmeyen ve artık size ait olmayan bir yerde sırf alıştığınız için kalmaya devam etmektir.
1000Kitap