Kuzey Kutbuna giderken geçtikleri yollara yiyecek paketleri bırakan Kutup kâşiflerini bilirsin, değil mi? Bir gün bıraktıkları yiyeceklere ihtiyaçları olacağını düşünürler. İşte babamın yaptığı da buna benzer. Bir gün yardım ettiği kişilerin evlerine uğrayacaktır. O zaman babamın istediğini yapmaları en doğru hareket olur.
Bazen düşünüyorum da ne garip varlıklarız? Hepimiz ömrümüzün kısalığından şikayet ederiz; fakat gün denen şeyin bir an evvel ve farkına varmadan harcamak için neler yapmayız?