mynethn
@mynethn
Mimar
43 okur puanı
Ekim 2017 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Aynı zamanda yaşamış ve aynı zamanlardan ölen Dante ve Yunus Emre’nin düşüncelerinin harmanlandığı bir kitap olmuş.
Yunus Emre’ye göre tanrıyı bulabilmek hayatın asıl manasını oluşturur. bu arayış içerisinde ise sevginin rolü çoktur.
Varlığını adlandıran insanoğlu hayatta ölümle tanıştıktan sonra, varlığı ölümle birlikte sorgulamaya, anlamlandırmaya çalışır. Yunus Emre’de bir çok şiirinde varoluşunu ölüm düşüncesiyle ulaşır.
Kitabı genel olarak değerlendirmem gerekirse daha farklı beklentilerim vardı çok doyurmadı
Reklam
Elif Şafakın Ustam ve Ben adlı romanında bu tarihsel,kronolojik zeminin zayıflığı insnıkmaz göze çarpıyor.Kitabın özetini vermeyip Elif Şafakın romanın sonuna almış olduğu Yazarın Notu adlı bölümün ilk paragrafını aktarıyorum:
Bu romanı yazmaya koyulduğumda tarihimizin en renkli ve kıymetli,fakat ne yazık ki bizde de dünyada da yeterince bilinmeyen dehalarından Mimar Sinanı,ustayı,bambaşka bir cepheden anlatmayı arzu etti gönlüm.Onu ve onunla senebesene yakından çalışan çırakları,işçileri,kürek mahkumlarını ve hayvanları yazmak istedim.Sinan gibi çok eser üretmiş,uzun yaşamış birini roman karakteri yapmaya kalkınca,en büyük zorluk zamanı nasıl kullanacağınız sorusu oluyor.Nasıl yapmalı da, bunca farklı hadiseyi edebi bir kitabın sayfalarına sığdırabilmeli?Bir caminin yapımı yedi sekiz sene sürebiliyordu.Bu haliyle dümdüz kronolojik bir akışa sadık kalmam zordu.
Anlatım yavaşlayacak,gereksiz uzamalar ve kopukluklar olacaktı.Bu sebepten zamanı daha esnek,hızlı ve akışkan kullandım.
Yazarımızın bir eleştirisi de Fatih Sultan Mehmede. 169.sayfada şöyle anlatır Elif Şafak:
Atik Sinan , Fatih Sultan Mehmet Han ın sermimarıydı.Titiz ve mahirdi ; kendini işine adamıştı. Hükümdar için bir cami inşa etmeye başlayana kadar her şey yolundaydı.Fatih istiyordu ki kendi camii o güne değin yapılmış ibadethanelerden daha heybetli olsun, Ayasofyayı bile gölgede bıraksın. Sırf bunun için upuzun direkler getirtmişti. Mimarının bu sütunları kısalttığını duyunca öfkelenmişti , hem de nasıl ! Bunda bir kasıt olduğuna inanmıştı .Sermimar hiçbir art niyet olmadığını dili döndüğünce anlatmaya çalışmıştı.İstanbul , zelzele şehridir hünkarım , tek gayem camiiyi sağlam kılmaktır demişti . Fatih bu cevabı beğenmemişti. Atik Sinan hapse attırılmış , orada onlarca gardiyan
Franz Kafka yaşamının son haftalarında iyice ağırlaşan tüberkülozun boğazında yarattığı tahribat, Kafka'nın yemek yemesini imkansız hâle getirir. ölümüne yıllar boyu çektiği tüberküloz değil, açlık sebep olur.
"Açlık sanatçısı" ise Kafka'nın ölümünden iki yıl kadar önce, diğer birkaç kısa hikayeyle beraber 1922'de basılır, ve sağlığında basılan son kitabı olur.
Sadece hoşuna giden bir yemek bulamadığı için aç kalmayı tercih eden ama kimse tarafından anlaşılamayan; "dürüstlükle çalışan" ama "insanlar tarafından hakkı yenen" açlık cambazının ölümünün ardından kafesine bir panter yerleştirilir. belki de öykünün en can alıcı kısmı bundan sonrasıdır.
toplumun sanatçıya bakışını, sanatçının yalnızlığını ve sanatıyla birlikte çektiği acıyı her zaman olduğu gibi yine mesel tarzında anlatır Kafka. ama öykü sadece sanata yönelik anlamıyla değil, gerçek anlamıyla da Kafka'yı anımsatır gibidir.
Kitap iki hikayeden oluşuyor. ilk hikayenin özellikle ilk 30-40 sayfası konsantrasyon ve sabır gerektiriyor, diyaloglar çok anlamsız ve karışık geliyor. kendini sürekli tekrarlayan cümleler ve ağır işleyen bir konu var. Bunda belki çevirinin de etkisi olabilir, bilemiyorum.
bence kıskançlığın ve dolayısıyla öykünün özeti şu cümlede saklı:
''görüyorsunuz ki ruhsal bunalım geçiriyorum.''
Son olarak Dostoyevski diğer kitaplarına göre biraz daha sabırla okuduğumu söylebilirim..
