"Rüzgâr, insanın yüreğine onulmaz bir korku düşürecek şekilde ıslığını susturmuyordu. Gece, aydınlığın kovulduğu saatler nedense bitmiyor, güneş engellenemeyen bir dürtüyle doğmak bilmiyordu. Yalnızlık, o sadık sevgili, uzadıkça uzuyordu. Yoksulluk, yoldaşı umutsuzluk, yine aynı yerde ve köşede, koyun koyuna somurtuyordu."
"Düşlerinin peşinden git, kurduğun hayaller senin olsun, başkalarının hayatını yaşama, anı yakala ve yaşa. İliklerine kadar duy aşkı, hisset tutkuyu. İhaneti gör, vefasızlık etme. Yalanı bil ama söyleme.
Şimdi temiz olduğun kadar kirleneceksin, mümkündür. Hayat bu, çoğu zaman adil değildir. Sen pes etme yine de, sevgi adına bir farklılık yaratabilirim inancını koruduğun sürece düşmeyeceksin. Unutma, o farklılığı yaratığın gün kurtulacaksın.”