“Uysal, saf yaradılışlı, ileri gitmesine izin verilmeyen bu cahil kadının boyun eğmekten başka çaresi yoktu. Aşka alet olmuştu, şimdi de ölüme alet olacaktı.”
“ Roubaud onun gerçeği dile getirdiğini hissetti, ama bu onu rahatlatmaya yetmedi. Onunla şu adam arasında geçenlerin verdiği korkunç acıdan, göğsünün ortasına saplanmış bıçaktan kaçış yoktu artık. Çektiği büyük ıstırabın nedeni, yaşananlara engel olmayışı, acizliğiydi. Severine’ i hâla bırakmamış, yüzünü onunkiyle yaklaştırmıştı; kendisine itiraf ettiği tüm şeyleri, cılız mavi damarlarındaki kanda tekrar okumak ister gibi, büyülenmişçesine bakıyordu.”