“- Ağlamak kötü bir şey mi?
– Ağlamak hiçbir zaman kötü değildir, budala. Neden sordun?
– Bilmiyorum. Bir türlü alışamadım. Sanki yüreğim boş bir kafes…”
Bir insan sen olmadan da hayatına devam etmeyi göze alabiliyorsa, seni hiçbir şekilde tanımamış ve hayatına almamış gibi önüne bakabiliyorsa, sen de bakabilirsin. Kimsenin yasını tutmak zorunda da değilsin. İyi de öyle olmuyor o işler deme, yoksa böyle daha çok üzüleceksin. Sensizliği gözen alanı, gözden çıkar. Seni kestirip atanı, bağlamaya çalışma.
Yapmak zorunda olmadığınız şeyleri kimse yapmayın. Bırakın, kim nerede nasıl mutluysa öyle kalsın. Onlar başkalarında dinlenirken, siz kendinizi değmeyecek insanlar için yormayın.
Kimseye hak ettiğinden fazlasını vermeyin. Unutmayın, onlar siz olmadan da yapabiliyorsa, siz de yapabilirsiniz. Kimse kendini vazgeçilmez sanmasın. İnsanın dolduğu ve bir yerden sonra kendinden bile vazgeçtiği bir nokta var. Kimse bunu unutmasın.
Frida Kablo demiş ki:
“Uğraşarak düzeltemediğinden, vazgeçerek kurtulursun."