Ne denir bilmiyorum. Kimi yerde kendimi bulduğum kimi yerde kaybettiğim kimi zaman öfkelendiğim kimi zaman üzüldüğüm bir kitaptı.
O kediyi öldürmemeliydi işte...
Kitabın sonu " sustu. Konuşmak gereksizdi. Bundan sonra kimseye ondan söz etmeyecekti. Biliyordu; anlamazlardı." Diye bitiyordu. NOT : Sanki beni duyacakmışsın gibi kitaba şu notu düştüm. " Ya anlayan çıktıysa seni ? Yada belki seni anladığını düşünüp "her insan gibi" ( bu kısmı yazmadım yalan ) kendimi kandırıyorumdur. Çünkü ben herkesi anladığımı ama kimsenin beni anlamadığını düşünüyorum.
A.ali Ural ile abim sayesinde tanıştık ve bir arkadaşım sayesinde de bu kitabını okudum bu kadar geç karşılaştığım için kendime kızıyorum ama sevgili yazarımızın da dediği " sevgili dost ! Bulunduğu durumun farkında olmamak her durumdan daha kötüdür" sözü ile kendimi avutuyorum. Gel gelelim posta kutusundaki mızıka kitabımıza...
Hayatınızın her alanında size yardımcı olacak bir kitab teselli kaynağı kişisel gelişim psikolojisi ve pedagojiyi içinde barındırıyor vee tam tamına bundan yirmi iki sene önce yazılmış. Yani kendisini geliştirmek isteyen bir kimse için okunması elzem denilebilecek bir kitap. Saygılarımla...