Müzeyyen
@mzay
Şu anda okuduğu kitap
Puan vermedi·126 syf.··
2021 14. kitabı
·19 saatte okudu
·Okunma: 23 Mayıs 2021 21:12
·Amerikan edebiyatına karşı gereksiz bir ön yargım olduğunu farkettim. Bu kitabı da biraz bu yüzden, uzun zamandır okumak istiyordum. Amerikan filmlerini izlerken iyi de, diyaloglarını kafamda kitap sayfalarında canlandırınca çok sığ kalacağını düşünüyordum. Kısacası edebi bir zevk alacağımı hiç düşünmemiştim.
Her ne kadar ön yargıyla yaklaşsam da bu kadar başarılı bir eser olmasında vardır bir keramet diyerek okudum... Sanıyorum beklentimin düşüklüğünden olsa gerek, bu eser çok hoşuma gitti. Kısa ama keyifliydi. Ve evet ön yargılarım büyük ölçüde yok oluverdi.
Buradan sonra biraz kitabın beni etkileyen kısımlarından bahsetmek istiyorum.
Kitapta zenci bir karakterin kendisine yapılan ırkçılık hakkındaki ifadeleri garip geldi bana, belki bir o kadar da gerçek. Aşağılanmayı normalleştirmek, herkesten aşağı olduğunun her zaman sana hatırlatılması sonucu zaten gelişir.
Asıl konuya gelecek olursak, akıllı ve çelimsiz ile akılsız ve güçlü adamın ilginç hikayesi... Sadece toprak istemişlerdi, kendi kendilerine yetebilmekti niyetleri ve bunun için ihtiyaçları olan sadece paraydı. Ne yazık ki hayat özel insanlar için çok daha zor.
Artık işe yaramaz, çok yaşlı diye öldürülen köpeğin başına gelenlerin akılsız ve güçlü karakterimiz Leninn'in başına gelmesi çok acıklı oldu.
Reklam
Yazarlar hep derler ya "bütün eserlerim çocuklarım gibidir" diye. İşte ben de okuduklarıma aynen böyle bakıyorum. Sonuçta yazarı tek bir eserle veya yüzlerce eserle de tanımak mümkün değildir. Bence de onların eserleri sadece yetiştirdikleri çocukları gibidir; kendilerinden bir parça ama tamamen kendileri değil...
Tolstoy'un bu öyküsü bana bu düşüncemin doğruluğunu hissettirdi.
Öncelikle konusu beni cezbetti. Zaten özellikle sınıf ayrımını işleyen öykü ve romanlar çoğumuzun dikkatini bu özelliğiyle çekiyor diye düşünüyorum. Efendi ile uşağının müthiş yolculuğunu kitap sayfalarında seyretmek bende büyük bir ilgi uyandırdı. Olacakları tahmin etmeye çalışırken ters köşe oldum diyebilirim. Tek olumsuz eleştirim kitap değil, yayınevi hakkında. Elimde kalan birkaç kitabını da okuduktan sonra bir daha bu yayınevinden kitap almayı düşünmüyorum.
Karakterlerin hepsiyle bağ kurmamızı sağlayan bir anlatımı olsa da taraf tutmaktan çok bazı karakterlerin davranışlarına hakverip vermemek bize düşmüş. Kitabın sonlarına doğru gerçeklerin okuyucuya yansıtılması ve bu gerçeklere kör ve sağır olan insanlara tahammülün azalmasıyla zorlu bir okuma süreci oluyor. Ama içten içe bir umut da olmuyor değil.
Dostoyevski okuyucuyla gerçekten konuştuğunu hissettiriyor ve olayların bazılarına dikkat çekiyor. Bunun anlamı, daha sonra bu konuya değineceğiz ya da bu olaya dayandıracağımız noktalar var demek oluyor. Bunlara dikkat ederek okumak en iyisi olacaktır.
Hâliyle epey kalın bir kitap. Çok kısa sürede okumak, uzun vadede akılda kalıcılığını yitirdiğini deneyimlediğim için sindire sindire okudum.
Okumadan önce kitap hakkında pek bir fikrim yoktu ama kitabın başlarından itibaren neler olacağını az çok kestirebiliyorsunuz.
Bu kitabı okuduğum zamanlar benim gözümde 10 puanı hakediyordu. Şimdiki okumalarımla kıyasladığımda gereksiz bir karmaşa içinde olduğunu farkediyorum. Yani hatırladığım kadarıyla yorum yapacak olursam bence okumazsanız bir şey kaybetmezsiniz. Ama şunu söylemeliyim; içerisinde bulunan Tebrizli Şems'in 40 kuralını çok beğenmiştim. Hatta bir deftere hepsini not aldığımı hatırlıyorum. Bunun için kitabı okumaya değer mi? derseniz elbet değmez, internetten çok rahat bulabileceğiniz bir şey...
Herkese hitap eden nadir eserlerden
Bu eser çocuklar için değil fakat bana göre özellikle küçük yaşlarda okunması gerekir . Nedenini hemen açıklayayım; yaş aldıkça olaylara, duygulara yani yaşama dair ne varsa şaşkınlığımız azalıyor. Çünkü yaşamaya alışıyoruz.
Sanıyorum bu eseri okuyup beğenmeyen yoktur, eğer varsa "basit" bulmuş olabilir. Ama bakış açınızı değiştirmenizi tavsiye ederim.Her zaman her şeyi yetişkin bakışıyla değerlendirmek ne derece doğrudur? Nitekim bu bir roman da değil çocuk kitabı da.
Okurken gözlerimin önünde bir sahne canlandı, bütün konuşmalara şahit oldum. Konuşan kişinin yüzündeki mimikleri gözlerindeki bakışı bile tasavvur ettim. İçeriğin güzelliği Namık Kemal gibi bir vatan şairiyle vücut bulmuşsa bize bu güzelliği izlemekten başka ne düşer ki?
Reklam