Müzdelife Kurt

Müzdelife Kurt
Sen sofusun, hep dinden dem vurursun; Bana da sapık dinsiz der durursun. Peki, ben ne görünüyorsam oyum: Ya sen? Ne görünüyorsan o musun?
Sayfa 30·Kitabı okudu
Reklam
Felek doğruyu eğriyi tartaydı, Her işine güzel demek kolaydı. Böyle mi yaşardı iyiler dünyada, Evrenin özü doğruluk olaydı?
Sayfa 34·Kitabı okudu
Yarım somunun var mı? Bir ufak da evin? Kimselerin kulu kölesi değil misin? Kimsenin sırtından geçindiğin de yok ya? Keyfine bak: En hoş dünyası olan sensin.
Sayfa 36·Kitabı okudu
Niceleri geldi, neler istediler; Sonunda bırakıp dünyayı gittiler; Sen hiç gitmeyecek gibisin, değil mi? O gidenler de hep senin gibiydiler.
Sayfa 39·Kitabı okudu
Yüce Varlık bize bir beden verince Sevmesini öğretti her şeyden önce Sonra şu delik deşik yüreğimize Mana incileri sakladı binlerce.
Sayfa 39·Kitabı okudu
Reklam