Yaşama ilişkin önemli kararlar , biz henüz çok küçük yaştayken, hiçbir şeyin farkında olmadığımız sırada alınır. Sonrası bu kararları uygulamak için bir didiniştir yalnızca.
Evet, belki bir baba-oğul ilişkisi değil öğrencilerimle ilişkim, onlar benim kanımdan değil, ama itiraf etmeliyim ki, yine de zamanla bir tür güçlü sevgi bağı oluştu aramızda, diğer bir deyişle bağlılık, bir alışkanlık... Zaten her bağlılık aslında bir alışkanlık değil midir?