deftones
@mzzys
8 Ağustos
31 okur puanı
Eylül 2022 tarihinde katıldı
20 farklı hikaye ve 20 farklı yazarİnceleme
Kısa kısa hikayelerle yeni yazarlar tanımama olanak sağladı. Okuması da oldukça keyifliydi.
Sevdiğim hikayeler,
*Alman Öğrencinin Başından Geçen / 
Washington Irving
*Gammaz Yürek / 
Edgar Allan Poe
*Nicodemus Dodge ve İskelet / 
Mark Twain
*Kedi Resimleri Yapan Çocuk / 
Lafcadio Hearn
*Caline / 
Kate Chopin
*Bülbül ve Gül / 
Oscar Wilde
*Açık Pencere / 
Saki
*Yumurta / 
Sherwood Anderson
*Bayan Brill / 
Katherine Mansfield
Reklam
802701 yılına yolculuk (spoiler)İnceleme
"Geleceğe varabilmek için onca yıl nasıl çalışıp çabaladığımı düşündüm, oysa şimdi kafamı gelecekten kaçıp kurtulmaya takmıştım. Bir insanın kurup kurabileceği en çapraşık, en umarsız tuzağı kurmuştum kendime. Kendi elimle içinden çıkılmaz bir duruma sokmuştum kendimi." (43)
Zaman gezgini, zaman makinesini icat eder ve insan ırkının ikiye ayrıldığı bir zamana gider. Bir tarafta rahatlığa ermiş, korku nedir bilmeyen, sürekli mutlu Eloiler'dir. Diğer tarafta ise yabani, ışığa çıkamayan, etçil, Marlocklar'dır. Neyse ki zaman gezginimiz ilk olarak Eloilerle tanışır, onları oldukça sevimli, zararsız bulur. Zaman gezgini bir süre onların dilini öğrenmeye veya onlar hakkında bilgi edinmeye çalışır ancak kof çaba, Eloiler oldukça üşengeçtir ve bir çocuktaki sıkılganlığa sahiptirler. Zaman gezginin makinesinin kaybolmasıyla işler sevimsizleşir. Gelecek hiç de hayal etmediği gibidir...
sahibine hiç ulaşamamış mektupİnceleme
Kafka gerçekten naif bir insan, yazdığı şeylerse bunun bir örneği. Yazdıklarını okurken onun iç dünyasına giriyoruz.
Mektupta Kafka babasına olan isyanını dile getiriyor. Yıllarca içine attığı, unutamadığı şeyleri -üstelik babasına göre oldukça önemsiz ve saçma- itiraf ediyor. Babası, Kafka'ya sürekli psikolojik şiddette ve baskıda bulunuyor.
Babasının bu davranışları Kafka'yı güçsüz, önemsiz hissettirmiş. Kafka'nın tüm dünyası babasıdır aslında. Kafka her ne kadar bir şeyleri itiraf etmeye çabalasa da babasından hala korktuğu için dile getiremediği şeyler vardır. Babası, her zaman onun hayatının bir ölçütü olmuş ve hayatında derin izler bırakmış. Kendine olan güvenini yitirmiş, kararsız, sessiz bir insan olmuş en sonunda. Hayatta hep utanç duymuş.
Hissettiği duygular ne yazık ki babası tarafından fark edilememiş. Baba ve oğul sürekli çatışmalı bir ilişki yaşamış, geriye sadece sahibine ulaşamamış mektup ve itiraf edilemeyen duygular kalmış.
4 Hikayeİnceleme
*Raşomon
Kyoto' da yaklaşık 4-5 gün önce işten çıkarılan uşak, yağmurun dinmesini yıkılmaya yüz tutmuş Raşomon' un altında bekliyordu. Daha doğrusu beklemekten başka bir seçeneği yoktu. Bu sırada kafasındaki sorularla boğuşuyordu "Açlıktan ölmek mi yoksa haydutluk yapmak mı?"...
*Korulukta
İşlenen bir suçun birçok kişiden farklı farklı anlatılmasını okuyoruz, tabi hangisine inanacağımız bizim tercihimize bırakılmış.
*Kappa
Sonrasında (bence) en etkileyici öykü 23 numaralı adamın öyküsü, şizofren bir adamın kappalar hakkında anlattığı ilginç bir hikaye.
Kappalar bize olağanca benzerken bir o kadar da farklılar. Bizim ciddiye aldığımız çoğu şey onlar için tam bir komedi ancak onların ciddi olduğu şeyler bize absürt geliyor.
Mesela doğacak olan bebeklerin kararı soruluyor, ufak bir hakaretle (kendilerine kurbağa denmesi gibi) sinirleri yıpranıp ölebiliyorlar -oysa bizim dünyamızda günlük hayatta bile sinirlerimiz ne kadar yıpranıyor-.
İsçi kanunları da kappaların kendi gibi bir hayli ilginç. Hızla gelişen sanayi, işçilere ihtiyacı azaltıyor. Bu yüzden hepsi öldürülüyor hatta etleri de yeniliyor. Kappalarda işçilerin de kabul ettiği bir kanun bu.
"Bir bakıma devlet, açlıktan ölme ya da intihar gibi sıkıntıları engelliyor..."
buna karşı çıkacak 23 numaralı adamsa şu cevabı alıyor,
"Şaka yapıyor olmalısın (...) sizin ülkenizde işçi sınıfından ailelerin kızları fahişe olmuyor mu? Fabrika işçilerinin etini yemeyi böyle aşağılaman aşırı duygusallık sadece."
-içinde kısa kısa ve ilginç hikayeler bulunduran kitap akıcılığıyla kendini okutup farklı bir dünyayı anlatıyor.-
(spoiler)
Kitabı yarılamak çok zordu, akmıyordu. Yarısından sonraysa tamamen tersine döndü, kısa sürede heyecanla bitirdim. Kitabın kusursuz giriş cümleleri var.
Yazar statü farklarını, yoksulluğu, insanların karanlık taraflarını ele alıyor. Paris ve Fransa arasındaki Fransız Devriminde geçiyor. Neden yargılandığını bile anlayamadan "milli ustura"nın gazabına uğrayan insanların ölümü adalet adına atılan her bir adımın barbarlıktan öteye geçemeyeceğini gösteriyor.
Finalinde yalnız ama son derece zeki Sydney Carton (hatta pek sevilmeyen şahsen benim sevdiğim bir karakter) sevdiği kadının mutluluğu uğruna kendini feda ediyor.
Reklam