Nevil Shute’ün Kumsalda adlı romanı, nükleer savaş sonrası insanlığın kaçınılmaz sonla yüzleşmesini anlatan etkileyici bir eser. Shute’un mühendislik geçmişinin getirdiği mantıklı olay kurgusu, teknik detaylara verdiği önem ve karakterlerin gerçekçiliği, romanın gücünü artıran unsurlar arasında. Ancak, benim elimde bulunan İthaki Yayınları tarafından yayımlanan 2019 tarihli Türkçe çevirisi, özellikle askeri denizcilik terminolojisi ve teknik ifadelerin yanlış aktarılması nedeniyle ciddi sorunlar barındırıyor. Daha da önemlisi, bu hataların editör ve redaktör tarafından fark edilmemesi, çeviri sürecinde yeterince özen gösterilmediğini düşündürüyor.
Kitapta, ana karakterlerden Peter Holmes’un rütbesi yanlış çevrilmiş. Orijinal metinde "Lieutenant" (Yüzbaşı) olan bu rütbe, Türkçe baskıda "Kıdemli Yüzbaşı" olarak geçiyor. Oysa "Lieutenant", kara kuvvetlerinden farklı olarak, deniz kuvvetlerinde "Yüzbaşı" anlamına gelir ve "Kıdemli Yüzbaşı" ile hiçbir ilgisi yoktur.
Benzer şekilde, "Commanding Officer (CO)" ifadesi "Komutan" ya da "Gemi Komutanı" olarak çevrilmesi gerekirken, "Komutan Subayı" gibi anlamsız bir ifadeye dönüştürülmüş. Türkçede böyle bir terim bulunmaz; bu, çevirmenin askeri terimlere hâkim olmadığını ve kelime kelime çeviri yaptığını gösteriyor.
Bunun yanı sıra, John Osbourne karakteri kitapta "civilian scientist" (sivil bilim insanı) olarak tanıtılmasına rağmen, çeviride "sivil subay" olarak geçiyor. Türkçede "sivil" ve "subay" kavramları bir arada kullanılmaz; çünkü "subay" kelimesi doğrudan askeri bir rütbeyi ifade eder.
Kitapta nükleer denizaltı yerine "atomla çalışan denizaltı" ifadesi kullanılmış. İngilizcede "nuclear-powered submarine" ifadesi "nükleer denizaltı" olarak çevrilmelidir. "Atomla çalışan denizaltı" gibi bir kullanım Türkçede yoktur ve
MOMO-kitap yorumuEdebiyat
Momo ortaokul, lisede okumamız için edebiyat hocalarımızın zorunlu tuttuğu kitaplar arasındaydı. O dönemler hep fantastik, distopya, genç kurgu tarzı okuduğum için Momo dikkatimi çekmemişti ve okumamıştım. Uzun zaman sonra hemen hemen herkesin okuduğu popüler, ders veren bir kitap olduğu için okuma zamanımın geldiğine karar verdim.
Konusundan baheserdem;
Momo, kimsesiz, fakir, antik tiyatroda kendi başına ve arkadaşlarıyla (ordaki fakir halk) yaşayan küçük bir kızdır. Momo’nun insanları sabırla dinleyip sorunlarını kendi kendilerine çözmelerini sağlamam gibi bir çok güzel huyu vardır. Bu mutlu halkın yaşadığı güzel kasabaya bir gün insanların zamanlarını çalan duman adamlar gelir. İnsanların zamanlarını çalıp onlara zaman tasarrufu yaptıklarını sandırırlar ve insanlar yavaş yavaş her şeyden daha az keyif almaya, robotlaşmaya başlar. Bu durumu çözmek ve halkını kurtarmak ise garip bir rastlantı ve tanışıklık sonucu Momo’ya kalır.
Konusundan dolayı ve ders verme özelliğiyle bilinmesinden dolayı çok fazla çocuk kitabı olduğunu düşünmemiştim ancak yanılmışım. Gerçek bir çocuk kitabıydı bence. Yine gizli bahçedeki gibi aslında yetişkinlere yönelik bir çocuk kitabıyla karşılaşma umudum vardı. Momo gerek yazarımızın anlatım diliyle, gerek baskıdaki resimlerle tam bir çocuk kitabıydı.
Yazarın dili aşırı düz, sade, basit, çocukça bir dildi. Hiçbir zorlama yoktu. O kadar kolay okuyor ki 2 günde bitirdim.
Karakterlerin abartıla abartıla anlatılması, onlara verilen çocukça abartılı özellikler kitabı biraz öyküleştirmiş gibi geldi.
Momo karakterimi hiç ama hiç sevemedim. Fazla abartı doğrucu karakterlerden gibi geldi. Masallardaki en doğru kişiymiş gibiydi (ki öyle).
Aynı şekilde kitapta sevdiğim, ısındığım bir karakter olmadı. Belki Gigi’yi diğerlerine göre daha çok sevdim
Bir seri bu kadsr güzel olabilir mi? Her an n3 olacağını asla tahmin edemiyorsunuz. Öyle bir yazımı, öyle bir sürükleyiciliği varki anlatamam. İşlerimden dolayı son 85 sayfayı bir süre okuyamadım. İkk başladığım zamanda da dediğim gib, keşke daha önce okusaydım. Kesinlikle okuyun, okutturun!
(spoi)
Abi ben zaten Yekta'nın böyle bir şey yapmayacağını biliyordum. Yapmaaz yani o cannn... O kadar tatlı ki anlatamam... Kitabın sonunda 6 yıl sonea deyince, kızın 6 yıldır ortalarda olmadığını vs hayal etmiştim. İyiki düşündüğüm giib olmadı ve ah... Bade'ye ne oldu öyle yaa?? O sondaki değişimi beni çok şaşırttı. Ve en azından kitabın sonu evli mutlu çocuklu bitmedi. Daha güzeldi, en azından benim hayalimi gerçekleştirdi:)
Puanım: 5/5 
Emre Gül
Emre Gül
Kitabi okuyunca dedim ki napıcaz biz simdi. Kendi ailemizde demokrat bi aile olmaya calisacagiz tabiki elimizfen geleni yapiyoruz zaten. Ama cocuklarimizi sadece biz buyutmuyoruz. Egitiml sisteminin de yine n3 kadar onemli oldugunu ama ne kadar yanlis oldugunu tekrar farketmek...
Bu kitabı geçen sene Nurettin Hocamıza yaptığımız bir ziyaretimizden bizzat hocamizin kendisinin hediye ettiği ve imzaladığı bir kitaptı (10/12/2017).
Nasip bu zaman okumakmış gerçekten sıkıntılı olduğum içimin daraldığı bir zaman da okudum Elhamdülillah çokta iyi oldu kitap hakkında n3 diyebilirim ki harika o kadar mı içten o kadar mı kalpten anlatılır biz gençlerin hayatına derdi ahiret olan ümmet olan gençlerin hayatına alıp koca koca harflerle kazıyacağı bir kitap iyiki de Şimdi okumuşum iyiki de ziyaret etmişim.
Allah razı olsun yolumuz aydınlık ahiret yolu olsun
Dünya bir tarla bizde o tarlanın üzerinde ekilen besinlerdik bunu unuttuk asıl sınavımızı her daim hatırlayanlardan olalım inşallah...
"Ey insanlar! Allah'ın verdiği söz şüphesiz gerçektir, dünya hayatı sizi aldatmasın. Allah'ın affına güvendirerek şeytan sizi ayartmasın." (Fatır,5)
10/10
2018 34. kitabı
Bir Psikiyatri Felsefesi alt başlıklı Beynin Gölgeleri(2016) adlı çalışmanın üzerine eğildiği, yoğunlaştığı ana problem, psikiyatrideki "eş ölçümlü olmama" problemidir. Bu eş ölçümlü olmama durumu neyi ifade etmektedir ona bakalım; psikiyatride insan davranışına ilişkin iki farklı açıklama tarzı vardır; sebep-gerekçe veren açıklama ve fiziksel-kimyasal nedensel açıklama. Yani uzanıp şu ötede duran sigara paketine yönelmem, fiziksel-kimyasal bir çerçevede doğal bir olay olarak açıklanabilir fakat bu fizik biliminin epistemik sınırları içinde benim ötemde duran sigara paketine uzanmamın herhangi bir "anlamı" yoktur ("anlamsızdır" değil). Fizik biliminin teorik çerçevesi anlama kördür ve ve benim sigara paketine uzanmamı "Nasıl?" sorusuna yanıt olarak açıklamaya çalışır. Oysa bizim "sebep-gerekçe veren açıklama" dediğimiz şey ise benim sigaraya uzanmamı, "Niçin?" sorusuna yanıt olarak açıklamaya çalışır. Şimdi bu fiziksel-kimyasal açıklama bize diyecektir ki şu şu nörotrasmitterler şu şu nöral aktiveteler şu yolakla, şu assasyonlarla lokalize olup periferik sinir sistemini harekete geçirerek organizmayı harekete geçirmiştir; sebep-gerekçe veren açıklama ise şöyle diyebilecektir, kişi sigara paketine uzandı çünkü sigara içmek "istiyor (önermesel tutum [ö. t.]), sigara paketine uzandı çünkü pakette kaç adet sigara kaldığını" merak ediyor" [ö. t.], sigara paketine uzandı çünkü sigarayı bırakmaya karar verdiğinden paketi atması gerektiğine "inanıyor" [ö. t.]. Görüldüğü üzere bu iki açıklama tarzı birbirinden oldukça farklı dünyaları betimler gibidirler. Tura'nın kitaptaki hedefini de bu farklı epistemolojik temellerden yükselen iki açıklama tarzı arasında köprüler kurmaktır diyebiliriz sanırım. Elbette tözcü düalizme yer vermeden biyofonksiyalizm tezinden hareketle bir
