N.G. Kabal’ın kaleme aldığı "00:00 Biri Sizi Düşünüyor genç yetişkin edebiyatı kategorisinde yer alan, romantizm ile psikolojik derinliği ustalıkla birlikte anlatan bir hikayedir. Hikaye, edebiyat öğrencisi Nazlı’nın, hayatına aniden giren Ezel ile Jane Austen üzerine hazırlamak zorunda kaldığı bir üniversite ödeviyle başlar. Ancak bu ödev karakterlerin maskelerini düşüren ve onları kendi iç dünyalarıyla yüzleştiren bir dönüm noktasına dönüşür.
Kitabın en güçlü yönlerinden biri, karakterlerin "kusursuz" görünme çabasının altındaki kırılganlıkları işlemesidir. Kitabın bir diğer güzel kısmı da klasik edebiyata yapılan göndermeler ile süslenmiştir. (Jane Austen, William Shakespeare) gibi.
Kitabın adında da geçen "00:00" kavramı, hem bir sonu hem de yeni bir başlangıcı simgeler. Karakterlerin hayatındaki kırılma noktalarını ve yüzleşme anlarını temsil eder. Yazarın akıcı, betimleyici ve modern dili sayesinde kitap, okuyucuyu sıkmadan içine çekmeyi başarıyor. Aşk temasının dışında kendini tanıma, geçmişle barışma ve dürüstlük kavramlarının derinliği olan bir hikayedir.
Endişeli İnsanlarDüşünce
Puan vermedi
Öncelikle kitabı bitirdiğimde bir süre duvarla bakıştığımı belirtmeliyim. Yazarın di'li inanılmaz iyiydi. Olayları okuyucuya direkt vermiyor, yavaşça öğrenmesini sağlıyor. Bu ilk başta biraz aklınızı karıştırsa da ilerledikçe kitabın böyle daha iyi olduğunu anlıyorsunuz. Ayrıca kitapta sürekli bir ters köşe yiyiyorsunuz. Bir süreden sonra n'oluyo ya? Oluyor insan. Birde İnsanlar arası ilişkileri o kadar iyiydi ki. Karakter derinlikleri, diyaloglar. Karakterleri derinlemesine anlamanızı sağlıyor.
Narsist biri bu kitabı okusa empati yapmayı öğrenir o derecede dehşet bir kitaptı.
Okuyun okutunnn.
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Bəlkə də, insanın sahib olduğu ən böyük xəzinə azadlıqdır. Axı dünya sadəcə içində yaşadığımız dörd divardan, bizi əhatə edən süni sərhədlərdən və bizi tabe edənlərin iradəsindən ibarət deyil, o, bunlardan qat-qat daha böyükdür.
İnsanın əllərinə qandal, ayaqlarına zəncir vura bilərlər, lakin onun düşüncələri həmişə müstəqil qalmalıdır. Fərd istədiyini düşünə bilməli, sosial qadağaların və adətlərin çox vaxt real təhlükə kəsb etmədiyini anlamalıdır. Bu daxili müstəqillik dərk edildikdə cəmiyyət anlayır ki, başqalarına zərər verməyən heç bir azadlıq məhdudlaşdırıla bilməz.
Lakin bu azadlığı dadmaq üçün cəmiyyətin doqmatik qaydalarına qarşı çıxmaq lazımdır, çünki sürünü kor-koranə izləməklə azad yaşamaq qeyri-mümkündür. Axı həyat təkcə sahildəki yemi oğurlamaq, sadəcə qarın doyurub ömür sürməkdən ibarət deyil. Əgər "qanadlarımız" və qarşımızda ucsuz-bucaqsız bir genişlik varsa, uçmaqdır həyatın əsl mənası... İstədiyin o ali azadlığa qovuşmaq və hələ də sahildə qalan sürü insanlarını da bu ucalığa təşviq etməkdir...
"İnanclar... insan inandığı qədər var ola bilir ancaq."
Bu cümlə mənim içimdə bir şeyləri silkələdi. Bəlkə də bu dünyada yaşamağın yeganə yolu bir şeyə inanmaqdır. Və o inanc insanı var edir.
Əsərdə məni ən çox sarsıdan hissə Rəvanın Cahanı sevdiği insanı axtararkən dünyasını dəyişməsi oldu. Cahan isə mənə görə güclü qaldı. Çünki o, sonda sevdiyinə qovuşdu. Bəzən güc, həyatda qalmaq deyil - inanmağa davam etməkdir.
Məsudə Cabbarın "Cahan" əsəri mənim üçün hisslərin, ağrıların və qadın gücünün səssiz fəryadı oldu. Kitabı oxuyarkən özümü bir kənardan izləyici kimi hiss etdim. Elə bil bir otağın pəncərəsindən baxır, Cahanın həyatını səssizcə izləyirdim. Toxuna bilmədən, müdaxilə etmədən, sadəcə şahid olaraq...
Sırasını BekleyenlerDüşünce
Bu əsəri oxuyandan sonra mənə ən maraqlı gələn obraz Marcantonio Ravì oldu. O, qızı Stellinanı yaşlı və varlı Don Diego Alcozèrlə sevgi üçün deyil, gələcəkdə sərvət əldə etmək məqsədilə evləndirmək istəyirdi. Planına görə Don Diego öldükdən sonra Stellina Pepè Alletto ilə evlənəcəkdi. Ancaq hadisələr Marcantonio Ravìnin düşündüyü kimi getmədi və bir-birinin ardınca gözlənilməz hadisələr baş verdi.
Məncə, müəllif bu əsərlə göstərmək istəyir ki, insan həyatı planlarla idarə olunmur və hər şeyi əvvəlcədən hesablayaraq xoşbəxt olmaq mümkün deyil. Əsərdə həm yumor, həm də düşündürücü məqamlar var. Obrazların hər biri fərqli xarakterə malikdir və hadisələrin gedişinə öz təsirini göstərir. Ümumilikdə kitab mənə maraqlı gəldi, çünki sadə görünən hadisələrin arxasında insan tamahı, taleyi və həyatın gözlənilməzliyi haqqında dərin fikirlər verilir. 
Sırasını Bekleyenler
Sırasını Bekleyenler
Varis Yaşıl üzlü gündəlik əsəri ( 
Yaşıl Üzlü Gündəlik ) oxuduğum və həqiqətən təsirləndiyim, ən sevdiyim romanlar siyahısına daxil olan bir kitab oldu. Müəllifin bu əsərdəki üslubu və hadisələri çatdırma tərzi mükəmməl idi. Əsərin dili o qədər səmimi və axıcıdır ki kitabın içinə girməmək mümkün deyil. Qəhrəmanın yaşadığı duyğular, keçdiyi yolları və Varisin bu dünyanı təsvir etmə tərzi mənim üçün çox xüsusi iz bıraxdı. Oxumağınızı tövsiyyə edirəm