İstanbul'a bakıyorduk denizden: Nevzat, Demir, bir de ben. Doğanın yarattığı şiire... Günümüz insanının yarattığı garabete... Gökdelenlere bakıyorduk, şehrin kalbine dikilmiş beton hançerler gibi hayasızca karşımıza dikilen... Köprülere bakıyorduk, denizin bileklerine bukağı gibi geçirilen... Boş alanlara bakıyorduk, her sağ, her dakika, her an adım adım küçülen... Ormanlara bakıyorduk, ağaç ağaç , çalı çalı, çiçek çiçek talan edilen... İnsanlara bakıyorduk, fedakarlığını yitirmiş, onurunu yitirmiş... Kendini yitirmiş... Zavallı bir topluluk, başarıyı mutluluk zanneden...
Sonunda bitti. Hayatımda okuduğum en ene en temposu düşük, okuma isteğini azaltan kitaptı. Anlatılan konu ne kadar ilginç olursa olsun kitabın yavaş temposu beni benden aldı. Döneminin en iyi kitabı olabilir, ama bana göre değilmiş vesselam...
SanşiroNatsume Soseki · Maya Kitap Yayınları · 2017410 okunma