Naciye Kulaş
@nacyek
Cesur mu gerçekten bu dünya ?1K
1931 yılında yazılmış olduğuna inanması pek güç olan, zamanının çok ötesinde bir bakış açısıyla özgürlük kavramınının göreceliğini sorgulayan roman.
Görecelik bu romanda anahtar kelimedir. insanlar için yeni bir sistem önerir. Bu sistemi de farklı bakış açılarına sahip birden fazla karakterin kişiliğini kullanarak, sistemin içinde ve dışında yaşadıkları deneyimler ile önümüze serer. Bu sebeptendir ki okuyan insanlar arasında kitabın bir distopya mı, yoksa ütopya mı olduğu konusunda anlaşmazlıklar vardır.
Romanı tanımlarken, neredeyse 95/97 sene öncesinin öngörüsü ile günümüz tüketim sistemlerine selam çakan, hali hazırda kullanmakta olduğumuz bir dizi teknolojiye de göz kırpan bilim kurgu yönünü es geçmek büyük bir hata olur.
Ayrıca 1984'e göre daha tutarlı öngörüler öne sürmüş ve bu konuda pek de yanılmamış kitap. Günümüz medeniyeti bu kadar iyi bir şekilde tasvir edilemezdi.
Ancak 1984'e göre çok daha düşük bir anlatım diliyle yazıldığı düşüncesindeyim. anlatım dili bence çok büyük bir eksi. Hatta insan okuma anlamında ciddi boyutta zorlanıyor, kitap içine almıyor bir türlü okuyucuyu. Bunun tamamen kullanılan dilin vasatlığından kaynaklandığını düşünüyorum.
Öte yandan bernard'ın aslında şöhret peşinde koşan bir ezik olduğunu görmek güzel olmadı çünkü bernard'da bir winston smith havası ve kabullenmemişlik vardı. Ayrıbölge ve Vahşi karakteri kitaba girdikten sonra okuma hızım ve şevkim azaldı, çünkü çok farklı bir yere gitmesini bekliyordum, kitap tahmin edilebilir oldu ve yavan bir sonuç buldum. mustafa mond karakterini pek bir beğendim, daha fazla kullanılabilirdi. Vahşi ile Mond arasında son konuşma ve vahşi'nin akıbeti de pek yavan oldu, gerçekçilik kitabın sonuna doğru gittikçe azalıyor. bunlar benim nezdimde eksi yönleri. Daha çarpıcı diyaloglar ve
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Son zamanlarda okuduğum hikâyesi en derin, en gerçekçi yaralara dokunan ancak bir o kadar yüzeysel işlenmiş ve istediği etkiyi tam bırakamamış olan kitap. Bence bu problemin büyük bir çoğunluğu çeviriden kaynaklanıyor. Türk Dili uzmanı değilim ama zaman kipleri o kadar dikkatsizce ve özen gösterilmeden kullanılmış ki ne okuduğunuzu unutuyor ve olaylarla bağ kuramıyorsunuz. Yazar dil bilip kendi romanını Türkçe okumayı denese her şeye rağmen kitabını okuyabilen Türk okurları tebrik eder kesin.
Kitabın ismine gelecek olursak; ben ismini anlattığı hikâyeye göre fazla geniş buldum. Olay 1600 lü yıllarda yaşanan haksız yere insanların katledildiği bir batıl inanışa dayanıyor. Ama ismini okuyunca insanda farklı şeyler çağrıştırıyor. Bu da benim kendi fikrim gerçi kitap ismini çok yerinde bulanlar da olmuş neticede.
Özetle kesinlikle zaman ayrılması gereken, okunması gereken yarı kurgu yarı tarihî bir roman. Ancak bi o kadar kesinlikle de yeniden çevrilmesi gerekli.
Dönem ve DeğişimEdebiyat
İnsanın olgunlaşmasına, çocukluktan bireye dönüşümüne, yeni dostluklar kurmasına, daha önce hiçbir yakınlığının olmadığı bir iş sahasında edindiği deneyimlere, aşkı öğrenmesine ve sonucunda hayatı sorgulamasına şahitlik ediyoruz. Yazar kurgusuna tarihsel gerçekliği ustaca oturtuyor. Romanda Sigmund Freud' unda bulunması, esere ayrıca bir lezzet katıyor ve baş karakterin hayatı ve varoluşu sorgulamalarındaki psikolojik yönleri saptamamızı sağlıyor.
1937 yılında Viyana'da nazizmin yükselişi ile meydana gelen sosyal ve siyasal değişim...
-spoiler-
Franz'ın Otto'nun ölümünü kasabın dükkanına gidip duyurduğu bölüm ve orada yaşananlar beni inanılmaz etkiledi. Filminde bunun nasıl işlendiğini merak ediyorum doğrusu.
Etkileyenlerde BugünEdebiyat
Kitabı henüz bitirdim ve okuduğum Rus edebiyatı eserlerinden sonra benim için çok da enterasan ögeler barındırmıyordu.Ama bu etkileyici olmadığı anlamına gelmiyor. Tabi dil ve okuyucuyucu bağlama konusunda olağanüstü bir başarı, hemen hiç diyolagsuz olan bir kitabı ilk kez elimden bırakmak istemedim. Kitaptaki karakterin her çözümü son anda hatirlamasından mı yoksa başka bir nedenden midir bilmem, kitap bir şekilde bağlıyor.
Karakterin hissettikleri bana oldukça dokundu, açlık daha iyi nasıl anlatılır bilemiyorum, bakın ona diyecek söz yok, olağanüstü aktarmış. Betimlemeler ve karakterin iç hesaplaşmaları , duygudan duyguya geçmesi okuyucuyu bir an yormuyor. Güzel, değişik bir deneyimdi...
Sonunda bitti. Hayatımda okuduğum en ene en temposu düşük, okuma isteğini azaltan kitaptı. Anlatılan konu ne kadar ilginç olursa olsun kitabın yavaş temposu beni benden aldı. Döneminin en iyi kitabı olabilir, ama bana göre değilmiş vesselam...
