İnsanla insanı bağlayan yegâne şey sevmekten başkası değildi; ne olursa olsun, bir insanı eskimeyen, durduğu yerde kıymetlenen, olanı biteni unutturan bir sevgiyle sevebilmek varabilecegin en üst mertebesiydi bu işlerin.
''Çocuklarınız sizin çocuklarınız değildir.
Onlar oğulları ve kızları Yaşam'ın kendine duyduğu hasretin.
Sizin sayenizde gelirler ama sizden değiller.
Ve sizinle olsalar dahi ait değiller size.
Sevginizi verebilirsiniz onlara, ancak düşüncelerinizi değil,
Zira onların kendi fikirleri var.