mona
@namreads
karnaval
orhan pamuk ne yasiyor tam olarak
?
Reklam
semi spoiler !Edebiyat
bilmiyorum bu kitapla alakalı çok aradayım. iki farklı yönden değerlendirmek istiyorum.
öncelikle yazarın kalemi, hikayenin gidişatı ve olayların işleyişi bakımından bence 10/10. Çünkü gereksiz uzatmaların aksine olayların ekstra kısa cümlelerle geçiş yapması kitabı 210 sayfa yapan en büyük etmen. Yazarın uzatmadan kısa kesmek istemezi bu kitabı eşsiz yapan özelliklerden. Bir diğer orijinal özelliği de her kötü olaydan, her birinin ölümünden hemen önce “Tabii x kişisinin başına çok kötü şeylerin geleceğini nereden bilebilirdim?” gibi bir giriş cümlesi yerleştiriliyor. Yaşamak isminin aksine “ölüm” temasıyla yazılmış bu kitapta inanın her ölümden önce yazar bu tarz bir cümleyle size spoilerı çok erkenden kendisi veriyor. Bu aslında hem gereksiz gerilimi önlüyor hem de hikayenin sonrası için merak uyandırıyor. Her ne kadar okurken bu durum sinirime dokunsa da “yazarın orijinalliği” diye düşünüp kitabı unutulmaz kılacağına da inanıyorum.
Değineceğim diğer yön de duygusal olarak hissettiklerim. Olayların hız treni şeklinde bize bir an mutluluk bir an acı vermesi beni çok rahatsız etti. Neden her şey bu kadar acıklı olmak zorundaydı anlamadım. Kitaptan çıkarılacak bir ders olduğunu da düşünmüyorum, o yüzden herkes hayatında en az bir kere okumalı gibi bir savunma da yapmayacağım. Okuduğum için pişman değilim ama okura sebepsizce zalim bir hamle yapılmak istenmiş gibi hissediyorum. Bu kadar acıklı hikayeler benim hoşuma gitmiyor.
Tüm bu sebeplerden dolayı biraz arada kaldım. Yine de iki günde bitirip rafa kaldırdığım bir kitap oldu.
agatha christie’nin kalemine bayiliyorum. okumasi cok kolay, fazla efor gerektirmiyor. acikcasi bu kitap icin beklentilerim daha yuksekti. konu secimi ve isleyis mukemmel ama okurdan kitapta uzerinde durulmayan ayrintilarin bilinmesi bekleniyor gibi yazilmisti. yazar sanki “bakin bu cinayeti hicbirinizin tahmin edemedigi gibi cozecegim” demis ama zaten bize bu ince ayrintilar verilmemis gibiydi. okurun hayal gucune fazla guvenilmis yani. ona ragmen kendini okuttu ve her kitabinda oldugu gibi bunda da tuylerim diken diken oldu. dedektifin her tahmininin tutmasi ve alakasiz seyleri iliskilendirip dogru “tahmin” etmesi beni sinir etmedi degil. onceki kitaplarindan farkli olarak bunda okuyucuya pek hizmet etmedi diyelim hep olumsuz ve beni rahatsiz eden kisimlarindan bahsetsem de puanim yuksek. artilar eksileri bir sekilde goturuyor. filmini de izleyecegim belki orada kafa karisikliklari giderilmistir.
ingilizce okumasi cok keyifli bir kitapti. realistik bir romantik roman diyebilirim. gercek hayatta goreceginiz karakterler, yasayabileceginiz olaylar var. ben bas karakterler arasindaki iletisimi cok begendim. ama sonlara dogru bazi noktalar tadimi kacirmadi degil. clair’in gaslighter davranislari ve anna’nin kendini suclu hissetmesi sacmaydi. bir karakter gelismesi beklerken annada resmen tam tersi oldu. herkese hitap etmeyebilir ve sıkılabilirsiniz ama okuyacak baska bir seyiniz yoksa, kafa dagitmak icin okunabilir. sonu da cok tatmin etmedi acıkcasi
anlatımdan mı bilmiyorum ama olaylar biraz hızlı ilerliyor. onun dışında konu akışı bu kitapta daha iyiydi ve ikinci yarısını tek oturuşta bitirdim. ilk kitaba göre bu kitap daha heyecanlıydı hele de son sayfalar. sonu bana göre biraz havada kaldı, sanki detaylı bir açıklamaya ihtiyacım var gibi. ama okunur mu okunur.
Reklam