lacrimosa
@narala
Alnımın üstünde beyaz güller var,
şaraptan taşıyor kadehim de.
Toplum hiçbir zaman yetkin olmayacağı için, Toplumun ideal biçimi nedir?gibi sorular sormak akademik kalır. Kaldı ki, Popper nedirli soruları genellikle uygunsuz bulmaktadır: Çekim nedir? ve Yaşam nedir?soruları bilimde ilerlemeyle ne denli ilgisizlerse, Özgürlük nedir? ve Adalet nedir? soruları siyasette ilerlemeyle o denli ilgisizdirler. Bir adım ötede saklı nedir? soruları da, bunlar kadar uygunsuz sayılmak gerekir örneğin, Britanya gerçekten bir demokrasi midir?sorusu, doğruca Demokrasi ile ne demek istiyorsunuz? ya da Demokrasi nedir? e götürmektedir. Bu gibi soruların, gerçeğin özünü bir tanımın içinde yakalama yolundaki yarı-sihirbazca girişimleri, Popper'in, bunların kullanılmasına Özcülük adını vermesine neden olmuştur. Siyasette özcü yaklaşım, hemen hemen doğal bir biçimde Utopyacılığa ve öğretisel tartışmaya yol açar. Sahiden önemli sorularsa, Bu koşullar altında ne yapmalıyız? Sizin önerileriniz nelerdir? gibi sorulardır. Bunlara verilecek yanıtlar verimli bir biçimde tartışılabilir ve eleştirilebilirler; sonra, bunlara dayanmışlarsa da, sınanabilirler. Öneri olmayan hiçbir şey uygulamaya vurulamaz. Demek ki, bilimde olduğu gibi siyasette de önemli olan, kavramların çözümlenmesi değil, kuramların eleştirel olarak tartışılması ve deneyin sınamalarına sokulmasıdır.
Sayfa 95
Reklam
Ayartmak için tatlılıkla yasaya seslendim:"Yaklaş da yüzünü göreyim."(onu bir an yalnız yakalamak istiyordum.)
Solugum taştandı, gövdem sudan, yine de susuzluktan ölüyordum.
Görünen gören arası bağımlı ilişki, Silesius
"La rose qui contemple ton ail de chair
A fleuri de la sorte en Dieu dans l'eternel"
Senin etten kemikten gözünü seyreden gül
Böylece çiçek açtı sonsuzdaki Tanrı'da.
Resim hakkındaki modern yanılsama (ki postmodernizm bunu düzeltmek için hiçbir şey yapmadı), ressamın bir yaratıcı olduğudur. Aslında ressam bir alıcıdır. Yaratma gibi görünen şey, aldığına biçim verme fiilidir.
Reklam