Bu yüzden edebiyata sığındım ben. Güzel cümle kurarsam; etkileyici kelimeleri art arda, yan yana hizalandırırsam yırtarım gibi geldi. İşte o zaman her şey unutulur, dedim. Zaten kitaplar tuhaftı; bu dünyanın dışında, garip, tahayyül edemeyeceğim, enteresan dünyalar sunuyordu. Daha o zaman anladım ki kurmaca dediğin şey bu saçma sapan, rezil gerçeklikten daha evlaydı. Daha acayip bir şeydi, daha hoştu.