Ayla çolak
@naylaa38
Kayseri
470 okur puanı
Aralık 2020 tarihinde katıldı
Kalbimi bıraktım. Çok beğenerek okudum.
Ön hazırlık Hamlet'i okudum. Gariptir ki Hamlet bile Hamnet'le anlam kazandı.
Maggie O'Farrell bu kitabı yazmaya karar verdiğinde 16 yaşındaymış. Lisede edebiyat öğretmeni anlatmış Hamnet'i. Bu gizem yazarı büyüler, mutlaka yazmak ister. Ama Shakespeare bu. Onun hakkında yazmak kolay değil. Bir kaç kez dener yazmayı ama başarılı olamaz.
Tarih kitaplarında Hamnet'in ölümünün sadece bir dipnot olarak geçmesi ve annesi Agnes'in tarihte hep küçümsenen, kaba bir figür olarak yansıtılması O'Farrell'i rahatsız eder. Amacı bu unutulmuş çocuğu ve anneyi hikayenin tam merkezine koymaktır.
Yazar Shakespeare'in dehasının altında ezilmemek için radikal bir karar alır. Romanda William Shakespeare adını hiç kullanmaz. Ondan sadece "koca", "baba" ve "yazar" olarak bahseder. Bu sayede tarihi bir ikonu değil evladını kaybetmiş sıradan bir insanı anlatmayı başararak romanını tamamlar. Oldukça da başarılı olur.
Romanda doğa, evlilik, çocuk kaybı, yas ve aile anlatılır. Duygusal olarak ağır basan ama anlatım olarak da sizi saran bir kitap olmuş.
Agnes(Hamnet'in annesi), doğaya düşkün, şifacı ve yabani kişiliğiyle kitaba girerken anneliği, yasını yaşarken büründüğü sessizliği ve eşinin bu süreçte onu yalnız bırakmasıyla baş kahraman olarak yer alır kitapta.
Shakespeare(Hamnet'in babası), kendi babasının gölgesinde ve babasının öfkesine maruz kalarak büyümüş, özgürlük isteyen, sanatçı ruhuyla, çocuğunun yasını kendi bildiği dilde sanata aktararak ölümsüzleştiriyor.
Judith, Hamnet'in ikizi onun psikolojisini, suçluluk hissini anlamak o kadar zor ki. Hamnet ölümü şaşırtmak için Judith'in yerine geçer , fedakarlık yapar ve onun yerine ölür. Judith bundan nasıl kurtulsun...
Shakespeare, öyle bir veda sahnesi yazar ki Hamnet'in ölümüyle sanatı ve
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Az... Sadece A ve Z. Sadece iki harf. Ama aralarında koca bir alfabe var.
Neden içimde koca bir isyan, neden içimde anlatılmaz bir öfke ve neden içimde haykırmak isteyen bir acı oluyor Hakan Günday okuyunca...
Derin bir sızı ve içimin cıııız ettiği sahneler dolu kitapta.
Ağzımın açık kaldığını, bitince fark ettiğim sahneler...
Çok garip bir tevafuktur ki bu ay okuma listemde Oğuz Atay vardı. Ve ben kitapta Oğuz Atay'la rastlaşınca anladım ki hayat asla sıradan değil. Derinden hissettiğim bir acıyla, belki umutla ya da özlemle...
Az, içinde şiddet barındıran iki hayatı konu alıyor. İkisi de aynı isimde ama biri erkek diğeri kadın. İkisinin de çocuk yaşta başlıyor çileleri. Vicdanı, merhameti, insanlığı bir kere daha sorgulatan hayatları var ikisinin de. Ve onları buluşturan mezarlık..
Biraz yeraltı biraz bel altı ifadeler, biraz küfür, az şiddet barındıran cümleler...
Ben okudum ve sevdim, karar sizin.
Başlarken bir aşk kitabı zannederek, biraz da gülerek okuyacağımı düşünmüştüm.
Ne gülmesi ne aşkı...
Kendi olabilme, anneliğin baskısından kurtulma, tutkunun tavan yapmış hali, biraz psikolojik şiddet ve lohusalık depresyonunun harman olduğu bir kitapla karşılaştım.
Sanatçı ruhlu bir kadının, istenmeyen bir bebeğinin olmasını, anneliğin içinde kaybolmuş ve kırsalda sıkışmış kalmış, çaresizlik hallerini, içindeki tutkuyu anlatırken doğayla bütünleşmiş durumunu gözler önüne seriyor.
Acı, boşluk, yaşanmamışlık, yarım kalmışlık, ait olamamak, kendi olamamak, kendini bulamamak, kaybolmak.
Dili akıcı ancak okuması ve kaldırması zor bir kitap. Düz bir anlatımın dışına çıkmak istiyorsanız okuyun, kutsal anneliği yerle bir olan kadının halini.
Ben çok üzüldüm. O hırçınlığına sırtını sıvazlayarak karşılık vermek istedim.
Filmi de varmış en kısa zamanda izlemek istiyorum.
Bir Türk filmi tadında.
Olması muhtemel bir konunun işlendiği, Ankara'dan İstanbul'a taşınmak zorunda kalan bir ailenin hikayesi Aynalı.
Aynalı sokak sokak boza satar, bozaya en yakışan leblebi de ona omuz dayar, can yoldaşı olur.
Aynalı ve Leblebi Bacı'nın iki kızı vardır. Zeynep ve Melek.
Yetim var, dünya iyisi, Gülten Hoca var, destekleyen, koruyan, kollayan. Kalender... Ne desem bilemedim.
Çevirilerinden tanıdığım kalemin sahibi Fuat Sevimay'ın okuduğum ilk kitabı. Araya es oldu. Yormadan okundu.
Konu İspanya iç savaşı..
Uçurulması gereken bir köprü var.
Bu köprüyü uçurmakla görevli idealist genç Robert Jordan ve etrafındaki kişilerin savaş içersindeki genel durumları anlatılıyor.
Baş karakter Jordan ama aşık olduğu Maria'da hikayesiyle hem çok üzüyor hem de etkiliyor. Karakterlerin hepsi kendine has özellikleri olan ve akılda kalan karakterler.
Yaşadıkları mağara, önünde kapı niyetine kullanılan battaniye, mağaranın için tamamen gözünüzün önüne geliyor.
Güzel bir anlatım.
Kitap 623 sayfa ve toplamda 3 günlük bir macera. 4. gün kitap bitiyor. Savaş mı yok o bitmiyor. Yakarak acıtarak devam ediyor. İç savaş ya da dış savaş fark eden bişey yok. Savaş savaştır ve can yakar.
