Hüseyin Başaran
@nazirikutup
Sosyal bilgiler Öğretmeni
Üniversite
İstanbul
25 Kasım
460 okur puanı
Ağustos 2014 tarihinde katıldı
Bu kitap okuduğum en sade, en yalın Marquez eseri. Yazarın diğer eserlerinden tamamen farklı olduğunu söyleyebilirim. Tabii gerçek bir olaydan yola çıkılarak bir gazeteci yaklaşımıyla yazılmış olması bunun en büyük etkeni. Sade bir anlatım olsa da güçlü bir hikâye. Özellikle açlık, susuzluk, yalnızlık ve umutsuzluk gibi temalar anlatımı güçlendirmiş. Abartıya kaçmamış olması da ekstra bir tat vermiş. Deniz kazası sonrası bir sal üzerinde hayatta kalmaya çalışan askerin kısa macerasını sıkılmadan okuyacaksınız. Kısa, çerezlik bir kitap.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Eski Çağın ünlü askerlerini kısa ve öz bir biçimde anlatmışlar kitapta. Açıkçası çok fazla bilgi yok, genel olarak bilinenler kitaplaştırılmış, daha fazlası yok maalesef. Tabii dönem itibarıyla kaynak sıkıntısının olduğunu da belirtmek isterim. Yine de genel bilgiler için okunabilir. Detay istiyorsanız başka kitaplara bakmalısınız.
Harikulâde
William Faulkner’ın okduğum ilk eseri Hatta kısa zamanda ikinci kez okudum. Kitapta her bölümde farklı bir karakter konuşuyor ve olaylara onun gözünden bakıyorsun. Ama şöyle bir şey var: herkesin dili, bakışı, düşüncesi farklı olduğu için bazen ciddi anlamda kafa karıştırıyor.
Kısaca konu: Bir aile, ölmüş olan annelerinin son isteğini yerine getirmek için onu başka bir kasabaya gömmeye götürüyorlar. Bu yolculuğa çıkış ve yol boyunca yaşananlar ana temayı oluşturuyor. Bir noktada bu yol bildiğin çileye dönüşüyor. Hem fiziksel hem psikolojik olarak dağılıyor aile.
Olumlu taraflarından başlayayım:
Gerçekçilik çok iyi. Karakterler o kadar “insan” ki… bencillikleri, çaresizlikleri, tuhaflıkları harikulade bir şekilde aktarılmış. Özellikle bazı bölümler var, insanın içini sıkıyor ama bir yandan da “işte hayat bu” diyorsun. Anlatım tekniği de farklı, klasik roman gibi değil, o yüzden analtım açısından epey güçlü.
Ama… gelelim zor kısmına :/
Kitap kolay değil. Akıcı, sürükleyici diyemem. Karakter sayısı fazla ve bakış açısı sürekli değiştiği için kopma ihtimali yüksek. Eğer hızlıca okuyup geçmelik bir şey arıyorsan pek uygun değil.
Sonuç olarak:
Eğer sabredip pkurum dersen ve farklı anlatım tekniklerini seviyorsan kesinlikle okunur. Ben bu açıdan kitaba bayıldım diyebilirim. Ama “rahat rahat okuyayım, kafa dağıtayım” kitabı değil, onu baştan söyleyeyim.
Kurgu dışı bir şeyler okuma isteğiyle aldım elime bu kitabı. Adı da ilgi çekici gelmişti ama içindeki mektuplar hiç de öyle Tarih değiştiren türden değiller. Sadece tarihteki bazı şahıslar arasındaki alelade mektuplar. Çoğunlukla da haber vermek amacıyla yazılmışlar. Birkaç tanesi dışında ilgi çeken de yoktu açıkcası. Kristof Kolomb’un İsabella’ya, Franz Kafka’nın Max Brod’a yazdığı kısa mektuplar yer alıyor. Mektuplardan önce kısa bilgilendirmeler yer alıyor.
Öncelikle taktiksel bir savaş, cephede karşılıklı mücadelenin anlatıldığı bir kitap değil. Daha çok savaşın geçekliğini, psikolojisini, acısını, korkusunu ortaya koyan bir eser. Evet cephedeki bir grup askerin gözünden savaş anlatılıyor ama dediğim gibi bu anlatım daha çok insanın savaşa bakışı üzerinden aktarılmış. Bazı sahnelerde tekrara düşülmesi, bir olaydan ziyade duyguların aktarılması okurken monotonluk hissi veriyor. Dolayısıyla bazı noktalarda sıkıcı gelebilir. Buna rağmen savaşı anlamak isteyen herkesin okuması gereken bir eser. Ancak bu bir “keyifli okuma” değil; aksine insanı sarsan, düşündüren ve uzun süre etkisinden çıkılamayacak türden bir okuma.
