Nazlıcan İçke
@nazlican34
20 okur puanı
Ocak 2018 tarihinde katıldı
Şuan sizin yanınızda oturup sizinle konuştuğumda yarınları düşünmek beni korkutuyor. Çünkü gelecek; yine yalnızlık, yine küflenmiş, gereksiz bir hayat demek.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
-Neden mutlu değilsin Zeze ?
-Neden mutlu olmalıyım?
-Çünkü dünyaya bir kere geliyoruz.
-İyi ki bir kere geliyoruz Portuga..
-Neden?
-İkinci bir hayatı kaldıramazdım..
Senden başka birini düşünerek aşık olmak , hatta yalnızca aşkla bir oyun oynamak , bana son derece açıklanamaz , son derece düşünülemez bir biçimde yabancıydı , dahası şeytana uyup bunları düşünmek bile benim içi bir cinayetten farksız olurdu.
Sayfa 22
İşte o an titremekte olan Ferdinand'ın beyninde bir şimşek çaktı. Bunu mu yapacaktı ? O da insan onurunu böyle mi ezecekti ? İnsan kardeşlerinin gözlerine böyle mi bakacaktı , kendi özgür iradesiyle bu büyük insanlık suçuna ortak mı olacaktı ?
kül rengini aldı. Düşmemek için ceketini sıkıca kavramaya çalışsam da ellerim tutmuyordu.
Ediz'in dehşeti yüzüne iyice yüzüne yayıldığında gözlerine yeni bir duygunun aktığını fark ettim. Neydi bu ? Onun gözlerinde daha önce görmediğim bir şeydi : korku.
"Doğa?" diye fısıldadı ve ses tonu anılarıma kazındı. Dudaklarımda kelimelerin tadı kalmış gibi az önce söylediklerimi bir kez daha tekrarladım ama sesim bu sefer fısıltı halinde çıkmıştı: " Ben seni bırakmadım."
