Baştan beri,duygulara sahip olma bilincim,duyguların kendisinden daha yoğun olmuştur bende.Bilincinde olduğum acılardan çok,acının bilincimdeki yansıması canımı yakmıştır.
İkimiz de eşikteyiz.
İçeri de ıssız,dışarı da.
Sen geçtim sanıyorsun,ben kaldım.
Bir uzun can çekişme.
Dudakların ağzımda gözyaşı mührü..
Ömür hanım,öyle bir acı ki bu,
Ölen yaşayanda her gün yeniden ölüyor,
Yaşayan ağlamadan kimseyi sevemiyor..
Herkes gülüp oynuyor Hatice
Gülüp oynamayanın da
Yarası yaramıza değmiyor.
Ne yapacaklardı,değil mi
Başkalarının ölümü
Bir gizli yaşama sevinciyken.
Kadınım
Kaç kez gölgelendi yüzümüzde
Hayatın o büyük bağışı:
Acısını unutanın
Yıldız dolmuyor gecesine
Buydu bizim soylu yalnızlığımız.