senden söz edildiğini ilk defa duyduğum, seni ilk defa gördüğüm günü, hayır, hatta saati bile bugünmüş gibi hatırlıyorum, ve nasıl hatırlamayayım ki, benim için dünya ilk o zaman başlamıştı.
"içini dökecek kimsesi yoktu, ancak karşısında ona cevap verecek gibi görünen kaskatı durmayan, bizzat yüzüne bakan hareketli bir şey duruyordu.. ne sorabilirdi ki bir aynaya?"
Bak Milena
"En çok seni seviyorum." diyorum, ama gerçek sevgi bu değil belki. "Sen bir bıçaksın ben de durmadan içimi deşiyorum o bıçakla dersem", gerçek sevgiyi anlatmış olurum belki.
Ve Milena, kalbimde sen varken her şeye katlanabilirim...