Nerden başlamam gerekiyor bilmiyorum. Sevinç, üzüntü, sinir. Bütün duyguları yaşayarak okuduğum bir kitaptı. İliklerime kadar hissettim bütün satıları, yeri geldi Anne’ye üzüldüm, yeri geldi “Aç gözünü kızım!” diye bağırdım, yeri geldi onunla beraber ağladım. Westry… Sabaha kadar onun hakkında konuşabilirim. Günler, aylar, yıllar geçti. Aşkı azalmak yerine her geçen gün daha da arttı. Bırakmadı kalbindeki ateşi, bırakmadı sevdiğinden vazgeçmeyi. Uzak mesafe ilişkisi yapamam diyenlere gelsin. Adam yıllarca sevdiği kadının sesini, kokusunu, yaşayıp yaşamadığından biçare sevdi. Birbirlerine bu kadar geç kavuşmalarına sinirlendim fakat onlar pek umursamadı bu durumu, sevdiği yanındayı. Yaşın, zamanın bir önemi yoktu onlar için tekrar bir araya gelince tekrardan yirmili yaşlarında döndüler, kaldıkları yerden devam ettiler…