.
.
.
Dorian'ın gözleri Manon'ın ötesindeki gökte On Üçleri, şüphesiz zaferini yıldızlara haykıran Asterin Siyahgaga'yı aradı.
Manon sessizce "Onları bulamazsın," dedi. "Ne bu gökte ne de bir başkasında."
Manon'ın sözlerini idrak etmesiyle Dorian'ın yüreği cız etti. O on iki ateşli, zeki canın kaybı içinde bir gedik daha açtı. Asla unutmayacağı ve aziz tutacağı. Sessizce balkonda yürüdü.
Dorian kollarını Manon'a doladığında cadı geri kaçmadı. Dudakları Manon'ın saçlarına değen Dorian "Üzgünüm," dedi.
Manon ürkekçe, ağır ağır ellerini Dorian'ın sırtında gezdirdi. Sonra elleri durup onu sardı. Ürpererek "Onları özlüyorum," diye fısıldadı.
Dorian, Manon'a daha da sıkıca sarıldı. Manon'ın ona istediği kadar yaslanmasına izin verdi. Aşağıda şehir kutlama yaparken Abraxos ovadaki o kavrulmuş toprak parçasına, asla geri dönmeyecek olan eşe bakıyordu.