Aşk, bütün o rasyonel aklımızın altında hala usul usul çalışan tek şey. Kaçsak da inkar etsek de kendimizi çok akıllı sansak da birinin varlığına çarpıp duruyoruz.
İnsanın içinde hiçbir kariyerin, hiçbir iyileşmenin, hiçbir kendimle iyiyim cümlesinin dolduramadığı küçük bir boşluk var. Orası sadece bir başka insanın bakışıyla, sesiyle, eliyle doluyor. Bazen yanlış biri oluyor, bazen çok geç geliyor, bazen hiç gelmiyor ama yine de orayı kapatmaya çalışıyoruz.