Tu nizani ez çıkas bûm birîndar? Hesreta te bû kul û derd ji wî dilê min. Tu li kûderê ey yâr? Ez li te digerim. Min nehişt cîh û war... Sen bilmiyorsun benim ne kadar yaralandığımı? Hasretin dert ve keder oldu bu yüreğime. Sen nerdesin ey yâr? Ben seni arıyorum. Bırakmadım hiçbir yer ve diyar... Erdal ÖZAYDIN
Kurdî
Nerdesin
Nerdesin? Yüreğim mengenede Sıkıştıkça sıkışıyor Beynim zonklamakta Çatladı çatlayacak Ruhum kararmakta Soldu solacak Vücudum donmakta Buz kesilecek Ömrüm tükenmekte Bitti bitecek Nerdesin?
Reklam
Onların camlarına taş atsalar koştun, benim evim yıkıldı nerdesin?
Karanlığın insanı delirten bir ihtişamı vardır Yıldızlar aydınlık fikirler gibi havada salkım salkım Bu gece dağ başları kadar yalnızım çiçekler damlıyor gecenin parmaklarından dudaklarımda eski bir mektep türküsü karanlıkta sana doğru uzanmış ellerim gözlerim gözlerini arıyor durmadan nerdesin Atilla İlhan
Abla nerdesin diye soranlar olmuş finallerden sonra kış uykusuna yatmışım sizi unutmuşum kb
Benim şiirim
Benim Şiirim Ley’Lâ… Ley’Lâ zaman kan süzüyor kulaklarıma hıçkırığa mahkum biçare gönlüm, Ey sessiz ölüm gelsene,nerdesin adını yazsana dudaklarıma, Yaşadım ölümü ölmeden önce bana sonsuzluğu beklemek düştü, Ley’Lâ hafızası ölü nakkaş gibiyim çekiyorum mutsuzluğun yasını, Ayaklara mahkum bir baş gibiyim kapattım kalbimin son kapısını… İbrahim… İçimde işliyor derin bir yara, ıssız ovaların nehiriyim ben, Bakmayın çevremi kuşatanlara, hüznün, yalnızlığın şairiyim ben, Ruhumda ölümü yaşadım ölmeden önce uyandım, mutsuzluk geri dönünce, Ayaklara mahkum bir baş gibiyim, kapattım kalbimin son kapısını, Hafızası ölü nakkaş gibiyim, çekiyorum mutsuzluğun yasını, İçimde işliyor derin bir yara, aşkın öldürmeyen zehiriyim ben, Mazide benim de yüzüm gülmüştü, bana sonsuzluğu beklemek düştü…
Şiir
Reklam
Reklam