öykü
@nerdesinnbal
Düşünme, arzu et sade. Bak, böcekler de öyle yapıyor:)
Şu anda okuduğu kitap
Spoiler
Puan vermedi
Ana karakterin tembelliği kitap boyunca içimi şişirdi. Aslında onunda haklı olduğu yerler olabilirdi evet cidden psikolojik sorunları vardı ama kendi hayatını geçtim bu kadar fazla insanın hayatıyla oynaması çok büyük bir sorundu. Ayrıca babasının da oğlunun bu halini gördüğü halde yardım etmek yerine sırtını dönmesi çok zalimceydi. Kitapta hatırladığım kadarıyla bir anne figürü yoktu burda anlatılmak istenen şey ana karakterin bu kadar savrulmasının asıl sebebinin annesinin eksikliği miydi bilemiyorum. Ama ana karakterin başarısızlığının asıl sebebi bana kalırsa tamamen tembelliğiydi başladığı hiçbir şeyin sonunu getirmedi depresyonunu bir şekilde romantize etti ve asla kurtulmaya çalışmadı. Kitabın sonunda eşinin t!cavüze uğradığı bölümdeki rahatlığına soğukkanlılığına delirdim kadını korumayı geçtim sonradan kadının mental sağlığı için bile hiçbir şey yapmadı yardımcı olmadı (tamam kendine yapmadın da bari eşine yardım etseydin).
Yani sıkılıyorsanız tek oturuşta bitirebileceğiniz bir kitap bir bakıma sürükleyiciydi de çabuk bitti ama çok da derin anlamlar yüklenecek bir yanı yoktu tembelliğinin felsefesini yapmış 150 sayfa boyunca :/
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Spoiler
Kitabın sonuna alternatif son eklenmesi rağmen bana kalırsa çok havada kalmış, tam oturtulamamış eksik bir sondu. Don Alvaro’nun Biondetta’ya karşı tavırları olsun, kullandığı cümleler olsun bence aşık oldukları dönemde bile çoğu zaman aşağılayıcıydı. Biondettayı hiçbir zaman karısı gibi göremedi Biondetta hiç o hizmetçi rolünden kurtulamadı. Ayrıca Biondetta’nın kıymetinin bilinmesi için illa ölümden mi dönmesi gerekiyordu adamın aşık olabilmesi için kadının bu kadar acı çekmesine gerek var mıydı? Tamam Biondetta şeytan olabilir ama kitabın geneline bakılırsa bence asıl şeytan Don Alvaroydu kadının bağımlılığını ve kaygılarını kullandı kitap boyunca.
“Bırakmıyorlar insanı
Setler çekiyorlar dört bir yanına
yıkılmayan yasaklardan
Daha bebekken
Henüz emeklerken başlıyorlar işe
Cısss cıss, elin yanar
Bırak da yansın eli bir defa
Ne çıkar bir kere yanmaktan
İyidir ömür boyu yanmaktan.”
Ve bu dünya
öyle insanların ayak sesleriyle doludur ki
seni öpüyorken
kafalarında seni asacakları urganı örüyorlar.
