Safahat, kelime olarak “hayatın değişik yüzleri, görünümleri” ile “aşamalar, evreler” anlamlarına gelir ve safahat 7 ayrı kitabın ortak adıdır. İlk kitabı -kitaba adını da veren- Safahat, ikinci kitabı Süleymaniye kürsüsünde, üçüncü kitabı Hakkın sesleri, dördüncü kitabı Fatih kürsüsünde, beşinci kitabı Hatıralar, altıncı kitabı Asım,yedinci kitabı ise Gölgelerdir. Mehmet Akif’in fikir kaynağı bizzat toplumda yaşayan düşüncedir. Toplumu en iyi şekilde eserlerinde yansıtmıştır. Özellikle de Safahat kitabında. Verem hastadadır. Mehmet Akif toplumdur, toplumun tam içidir. Aşkından yataklara düşenler değildir onun ilham kaynağı. O ümit doludur. Cihan Harbinde ülkeden ülkeye, cepheden cepheye, kürsülerden kürsülere koşarken görürüz. Vaazlar veren odur hep. “Vatan için” denildiği vakit tutabilmek ne mümkün. Berlin’de o…Necid Çöllerinde o… Süleymaniye Kürsüsünde yine o… Bekliyor Çanakkale zaferini Necid Çölllerinde. Zaferin ardından ekliyor: “Asım’ın nesli diyordum ya, nesilmiş gerçek. İşte, çiğnetmedi namusunu, çiğnetmeyecek.”
“Bana sor sevgili kari’ sana ben söyleyeyim, / Ne hüviyette şu karşında duran eş’arım: / Bir yığın söz ki, samimiyyeti ancak hüneri; / Ne tasannu’ bilirim, çünkü, ne san’atkarım. / Şi’r için “göz yaşı” derler; onu bilmem, yalnız, / Aczimin giryesidir bence bütün asarım! / Ağlarım, ağlatamam; hissederim, söyleyemem; / Dili yok kalbimin, ondan ne kadar bizarım! / Oku, şayed sana hisli bir yürek lazımsa; / Oku, zira onu yazdım, iki söz yazdımsa.” dizeleriyle başlar safahat.
1)Safahat
7 kitaba adını veren safahat ilk kitaptır aynı zamanda. Şiirlerinin konusu dönemin sosyal sorunları(savaş,milli mücadele,halkın çektiği sıkıntılar),tarihi ve dini konulardır. Kitap 1911’de yayımlanmıştır. 1908-1910 yılları arasında Sırat-ı Müstakim dergisinde yayımlanmış