Ben Toprak Ana adlı eseri Gün Uzar Yüzyıl Olur eserinden daha çok beğendim.Yer yer ağlamamak için kendimi zor tuttum.Tolgonay Ananın üç evladını (Kasım,Maysalbek,Cangay) ve eşini savaşta yitirmesi anlatılıyor.Savaşın acı yüzü,savaşın bütün hayalleri, geleceği yok edişi...Aliman'ın Kasım'a duyduğu büyük aşk, bir kadının eşini seven bir kadının"sensiz yaşayamam" deyişi,onun kollarından koparılarak ayrılışı,eşinin ölümüyle günden güne yaşama gücünü yitirişi anlatılıyor.Çepheden askerlerin dönüşünü beklerken sadece bir askerin geri dönmesi savaşın yıkıcı,yok edici yüzünü gözler önüne seriyor.Kasım'la Aliman'ın ev yapmak için getirdikleri malzemeler,taş yığını onların gerçekleşmeyen hayallerini simgeliyor.Kitap Tolgonay'ın toprakla dertleşmesiyle başlıyor.Olaylar onun gözünden veriliyor.Kahraman bakış açısıyla yazılmış.İnsanların çalışkanlıkları,toprakla mücadelesi, savaşın getirdiği kıtlık, çocukların savaşı anlayamaması... Birtakım insanların ise savaştan kaçıp bundan çıkar sağlaması...Bence okumalısınız...