Neslihan Kurt
@neslihankurt_
İç Denetim Uzman Yardımcısı
Gaziantep Üniversitesi
93 okur puanı
Nisan 2020 tarihinde katıldı
1998 Nobel Edebiyat ödüllü Portekiz’li yazar Jose Saramago 1995 yılında yazdığı bu roman araba kullanan bir adam ansızın körleşmesiyle başlıyor.Sonrasında bu körlük bulaşıcı hale gelip salgına dönüşüyor ve yayılıyor. Olaylar ismi bilinmeyen ülkenin ismi bilinmeyen sehtinde ve ismi bilinmeyen kişinin araba yolculuk yaparken kırmızı ışıkta 'kör oldum' demesi ile başlıyor. Ve kısa sürede birkaç kişi daha kör olunca kör olanları bir yerde topluyorlar ve salgının seyri umulduğu gibi gitmeyerek bütün ülke kör oluyor. Ama bu körlük olayı bildiğimiz gibi göze siyah perde inmesi şeklinde değilde kitaptaki karakterinde tanımıyla 'süt gibi' beyaz perde inmesi şeklinde oluyor.
Yazarın kitapta karakterlere isim vermek yerine, "ilk kör, karısı, doktor, doktorun eşi, siyah bantlı yaşlı adam, şaşı çocuk, koyu renk gözlüklü genç kız" gibi tabirler kullanıyor.
Ve incelememi şu sözlerle bitirmek istiyorum;Bakabiliyorsan; Gör
Görebiliyorsan; Gözle
Bu güzel söz ile başlayan, okuduğum en iyi kitaplardan biri oldu Körlük.
Reklam
!!Çok Az Spoiler İçerebilir!!
Önce yazarın yazı dili ile ilgili bilgi vereyim.
Yazarın okuduğum ilk kitabıydı ve sanırsam sonda olmayacak. Yazarın yazı dilini çok beğendim. Okuyucuyu yormuyor ve kendisinden uzaklaştırmıyor. Dili yalın ve akıcı laf kalabalığı yok.... Kitabın içeriğine dönecek olursam. Kitap 8 hikayeden oluşuyor. Ufak bir bilgi vereyim;yazar ilk öyküsünü yazar arkadaşı Deniz Poyraz' a ithaf etmiş, görünce gülümsedim :) Öyküler aynı zaman diliminde geçen farklı hikayeleri anlatıyor,bir deprem olayının çevresinde dönen birbirinden güzel 8 farklı öyküyü anlatıyor.Öykü sonları hep vurucu bir biçimde bitiyor ve özellikle son öykü bir başka güzeldi hani duygulanmadım değil. Öykü okumayı seviyorsanız mutlaka Mahir Ünsal Eriş'in kalemi ile de tanışmalısınız.
Mustafa Kutlu ile tanıştığım ilk eserdi o yüzden bu eserin ve Mustafa Kutlu'nun yeri bende apayrıdır. Kitaptan bahsedeyim. Anadolu dokusu, köy yaşamı, köyden kentte göç... İnsan köyden kentte giderken, kendisinden de neler gitti, farkında mı?.. Eser, zaman-toplum ekseninde önemli yansımalar sunuyor:"Hani derler ya: Aradan çok yıllar geçti." Kesssinlikle okumalısınız
Okuduğum ilk Yusuf Atılgan kitabıydı anlatım tarzını beğendim ama açıkçası okurken bazı yerleri tekrar okumak zorunda kaldım, açıkçası biraz zorlandım. Bazı kısımlarında sıkılsamda insanın yalnızlığını ve kimsesizliğini etkileyici bir şekilde anlatmış.Yaani tavsiye ederim. Not: Kafanız doluyken okumayın diyebilirim
Kitaptan küçük bir alıntı: Bu dünyada insanların korktuğu tek şey öğrenmekti. Acıyı, susuzluğu, açlığı ve üzüntüyü öğrenmek onların uykularını kaçırıyor, bu yüzden daha rahat döşeklere, daha leziz yemeklere ve daha neşeli dostlara sığınıyorlardı. Dünyaya olan kayıtsızlıkları bazan o kerteye varıyordu ki, kendilerine altın ve gümüşten, zevk ve safadan, lezzet ve şehvetten bir alem kurup, keder ve ızdırap fikirlerinin kafalarına girmesine izin vermiyorlardı.
Reklam