hilal
@nesnelestim
Şu anda okuduğu kitap
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Kitap sevgilisinden ayrılan bir kadının iyileşme sürecini anlatıyor. Bu süreci kadının ağzından, sevgilisi Osman'a yazdığı mektuplar formatında okuyoruz. Kadıncağız kendisi ayrılıyor Osman'dan, sonra hasretinden ölüyor, sonra bir bakmışsın istifa edip köye kaçmış sebze yetiştirmeye vermiş kendini. Öyle böyle kendini yeniden bulmayı ve Osman'a veda etmeyi başarıyor.
Kitabın farklılığı, pırıltısı tamamen kelime seçimlerinde. Aynı zamanda her paragraf Osman ile bittiğinden ahenkli de bir okunuşu var. Biçimi gerçekten özgün diyebilirim. İlk bölümü okuduğumda kelime oyunlarından büyülenmiştim. Dile aşina oldukça o şaşkınlıktan sıyrılsam da keyif almaya devam ettim. Sohbet edasında bir samimiyetle yazılmış kitapları seven herkese tavsiye ederim.
Aşka dair bir sürü kurgusal kitap okudum fakat yaşanmış bir aşk hikayesine hiç bu şeffaflıkta tanık olmamıştım. Aliye Hanım ve Sabahattin Ali'nin birbirlerini sevme süreci kafamdaki eski usül evlilik kalıbını zayıflattı. Yakınlarının tanıştırması ile başlayan nişanlılık süreçleri sanki yıllar yılı birbirlerini görüp sevmişler de öyle kavuşmuşlar gibi devam ediyor. Mektuplaşmanın yakınlaşmak konusunda ne kadar etkili olduğunu anladım, mesajlaşmak gibi değil, her şeyden önce beklemenin ve kavuşmanın heyecanı büyütüyor aşkı. Haftada bir iki kez ele geçen mektupların yazarını iyice tanıyabilmek için mektubu ezberleyecek kadar çok okumak ve eldeki tek renkli fotoğrafa defalarca bakmak gerekli. Sabahattin Ali'nin Aliye'ye ilk mektubundan itibaren "sevgili nişanlım, karıcığım, sevgilim, aliyem" diye hitap etmesi, bitirirken gözlerinden defalarca öpmeyi hiç unutmaması o kadar tatlı ki okurken bayıldım!!! Keşke Aliye Hanım'ın mektuplarını da okuyabilseydik de bu kadar aşık olunan kadını daha yakından tanıyabilseydik.
Fakat mutlu kısımlar çok sürmedi. Bir yazar olarak geçinmek kolay değil, bir de siyasi meselelere karışınca Sabahattin Ali'nin başı beladan hiç kurtulmuyor. Fakat kendisi hapisteyken bile napıp edip evin her ihtiyacını hesap edip karısına neyi nasıl halletmesi gerektiğini bir bir yazıyor, Aliye'nin ufak rahatsızlıkları ve Filiz'in ders notları gibi en ufak ayrıntıyı merak ediyor, ilgileniyor. Bir koca ve bir baba olmanın ne demek olduğunu ve ne kadar zor olduğunu bu mektuplarla derinden kavramak mümkün. Çok üzücü bulduğum birkaç ayrıntıdan biri, gelecekle ilgili iyimser tahminlerinin doğru çıkmamasıdır. Üst üste bir sürü sıkıntı yaşayınca "Herhalde bu kadar sıkıntının hayırlı bir sonu olacak." yazmış, maalesef umduğu gibi olmuyor. "İhtiyarlayacağımı kim söyledi?
Bundan sonra biraz da dostlar kahramanlık etsin. Ben elimden geleni yaptım ve bu hale geldim. Dünkü takdirkârlarımız şimdi yüzümüze bakmıyor.
