Duygu Satoğlu

"Davranışlarım incelikten uzaktır, duygularım ölçüsüzdür, düşüncelerimi anlatmak için uygun sözcükleri kullanamıyorum, bu yüzden düşüncelerim de anlamsız, saçma kaçıyor. Dolayısıyla buna hakkım yok..."
Sayfa 433 - Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları·Kitabı okudu
Reklam
"Sanırım iyi bir şey değil bu; yani iki farklı düşünceyi bir araya getirip karıştırmak. İki farklı düşüncenin bir araya gelmesi çok görülen bir durumdur. Hele bende çok sık olur bu. Ne var ki bunun iyi bir şey olmadığı kanısındayım. Ayrıca biliyor musunuz Keller, bu konuda daha çok kendimi suçluyorum ben. Şu anda bana beni anlattınız sanki. (Prens son derece ciddi, içten, aşırı ilgili konuşuyordu.) Hatta kimi zaman bütün insanların benim gibi olduğunu düşündüğüm olur, o zaman kendime hak vermeye başlarım, çünkü bu ikili düşünceyle mücadele etmek çok zordur; çok yaşadım bunu."
Sayfa 395 - Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları·Kitabı okudu
"Tam kapıdan girerken dayanılmaz yeni bir utanç, neredeyse umutsuzluk dalgası olduğu yere mıhladı onu. Bir dakika öylece durdu. Bazen böyle olur insana; dayanılmaz, özellikle utançla karışık hatıraları ansızın olduğu yerde bir dakika öyle durdurur onu."
Sayfa 295 - Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları·Kitabı okudu
"Ona acı veren bir gerginlik, bir huzursuzluk vardı içinde; aynı zamanda müthiş bir yalnız kalma isteği. Yalnız kalmak, kendini bu acı dolu gerginliğe en küçük bir çıkış yolu aramadan bütünüyle bırakmak istiyordu. Kalbine ve ruhuna üşüşen sorulara cevap aramaktan tiksintiyle kaçıyordu. Neredeyse ne söylediğini bilmeden, 'Ne yani, bütün bunların tek suçlusu ben miyim?' diye mırıldanıp duruyordu kendi kendine."
Sayfa 284 - Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları·Kitabı okudu
"Trende gelirken şöyle düşünüyordum: 'Şimdi insanların yanına gidiyorum: Belki de farkında değilim, ama yeni bir hayat başlıyor benim için.' Yapmam gerekeni dürüstçe ve sağlam yapmaya kararlıydım. İnsanlar arasında belki sıkılacak, zorluklarla karşılaşacaktım. Fazlasını da kimse isteyemezdi benden. Belki burada da çocuk sayacaklardı beni... Olsun varsın! Herkes nedense bir budala olduğumu düşünüyor. Evet, bir zamanlar çok hastaydım, bir budaladan farksızdım. Peki ama, şimdi, herkesin beni budala olarak gördüğünün farkındaysam nasıl bir budala olabilirim? Bir yere girerken hep şöyle düşünüyorum: İçeride bir budala olduğumu sanacaklar, ama akıllıyım ben, bunu anlayamayacaklar..."
Sayfa 93 - Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları·Kitabı okudu
Reklam