Nesrin
@nesrinhoca
Herkes gidebilir, herkes kaçabilir ama herkes kendine hakim olamaz, herkes kendine karşı zafer kazanamaz ...
Gitmekle kendinden kaçıp kurtulacağını mı sanıyorsun? Nereye gidersen git, üzüntülerin de seninle beraber gelecektir…
Oysa düşünmek, her zaman acı veren ağır bir iştir.
Sofie Amundsen bir sabah uyandığında posta kutusunda kendisine gönderilmiş ‘’Kimsin sen?’’ yazılı bir mektup bulur. Bu soru üzerine Sofie varoluşunu düşünmeye, devam eden mektuplarla felsefe öğrenmeye başlar. Helenistik dönem, ilk çağ doğa filozofları, varoluşçuluk, materyalizm, Freud, Darwin, Karl Marx, Kierkegaard, Hegel, romantik çağ, Hume, Kant, Locke, Descartes vb. olmak üzere felsefe tarihini anlatan güzel bir başlangıç kitabı. Kurgu olarak da çok güzeldi. Yazar felsefe gibi zor bir alanı, okurlara sade ve akıcı bir dille, karşılıklı diyaloglar şeklinde anlatmış. Arada beyin fırtınası yaptırıyor tabii. Okurken gerçeklik algınızı kaybedebilirsiniz. Yazar bize neden düşünmemiz gerektiğini öğretiyor. Siyah şapkadan çıkan beyaz tavşanın tüylerine tırmanabilmemiz için bize fırsat veriyor. Jostein Gaarder’ın Sofi’nin Dünyası adlı bı kitabını yıllar önce okumuştum. 8ayda8tuğlakitap grubu ile tekrar okumaktan memnunluk duydum. Felsefe severlere ve merak edenlere tavsiye derim.
“Çukurda” Çehov’un ilk kez 1900’de Jizn dergisinde yayımlanan bir öyküsüdür. Yazarın 20. yüzyıl başında Rus toplumunun içinde bulunduğu çürümüşlüğü, ikiyüzlülüğü ve mujiklere yönelik vicdansız tutumu eleştirdiği, kendi deyişiyle “Fabrika yaşamına ve çürümüşlüğe dair” bir öykü. Kitabın ismi tam isabet olmuş. Yazar tam bir “çukur hayatı” nı anlatıyor kitapta. Çukurda bir köy, yoksul bir halk, etrafa hastalık saçan bir fabrika ve hırslarının kölesi olmuş bir aile... Her ne kadar Rusya’nın Ukleyevo adlı bucağında dükkan işleten, zengin, üçkağıtçı ve zalim bir ailenin yaşadıkları anlatılsa da arka planda bu bucakta yaşayan yoksul köylüler ile dükkan sahipleri ve fabrikatörler arasındaki derin uçurum anlatılmaktadır. Kısa ama içerdiği gam ve kederden dolayı okuması zor trajik bir öyküydü benim için. Ama akıcı ve düşündürücüydü. Çehov, Rus klasikleri ve öykü severlere tavsiye ederim.
