Haydi bana soru sorSoru ve Cevap
Zaqa.net/Nur06
Birazcık da soru cevap yapalım merak ettiğiniz soruları sorabilirsiniz hepinizi bekliyorum sorun gelsin bakalım...
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
"Bazen ihtiyacımız olan, çözüm değil, hatırlamaktır..."Alıntı
Dün, uzun bir aradan sonra defterime yazarken sonlara doğru kendimi ağlar buldum: 6 sayfa yazdığımı fark etmemiştim ama elimde benle yorulmuştu. (:
Ya hep ya hiç kişilikle denge için çabalarken "... Evet, geçmişte ya da dünde veya birkaç saat öncede kalan her şeyin olması gerektiği gibi tam ve sağlam bitmesini niyet ediyorum: Olmeden tekrar doğamam. Tekrar doğabilmem için nelerin olmesi gerekiyorsa olsün. Nelerin unutulması gerekiyorsa unutulsun, neler yarımsa tamamlansın, nelerden kurtulmam gerekiyorsa kurtulayım, neleri/ neyi atmam gerekiyorsa atayım , ne birikmişse su gibi akıp gitsin. Gitsin ki ben biraz ben olabileyim..." böyle yazarken bir de iyi geliyor diye su sesi açmıştım. Suyun içimi yıkayıp arındırdığını hissettim ve bazen "Daha sonra." deyip biriktirdiğimiz o duygular da iki çeşme olarak boşaldı. O kadar sakin ve kolaydı ki sanki ağlamak yerine gülümsüyordum. Tuhaftı ama güzeldi. Bir de tam kendimi salıp sel akıntısı sağlayacakken ablamın gelmesiyle dinmişti. O an içimden sövmemek için kendimi tutsam da homurdanmamı tutmak istemedim.
Bir kelime resmen ağlama tuşum haline gelmiş ve basmıştı. Böyle bir şey beklemediğim için hala garipsiyorum ama ağlamayı sevdiğim için lafı olmazdı.
Bir şeyler için düşünüp çıkmazda hissederken başka uygulamadan çıkmak üzereyken önüme dua düştü. Samimi ve doğallıkla edilmiş olanlar ilgimi çektiği için merak ettim.
Başkası vesilesiyle bana, ben vesilesiyle de size gitsin. 🌻
Uzun diye biraz kırpıyorum "... Allahım konuşamadığı her şeyi dua kabul et. İçinde sessizce yaşadığı yükleri hafiflet. Geceleri kaygılarıyla değil, rahmetinle uyusun. Kendi bile meye ihtiyacı olduğunu unutmuşsa Sen bil, Sen tamamla.
Ve dedim ki:
Çıktığı yollarda güzel insanlarla karşılaştır onu. Kalbini incitenlerden uzak tut. Dünyası daraldığında ona
Netlik iyidir.
Netlik, hayatı sandığımızdan çok daha fazla hafifleten bir şey. Birini özlediysen ararsın. Buluşmak istiyorsan davet edersin. Seviyorsan söylersin, sevmiyorsan saklamazsın. İçinde bir soru varsa sorarsın, bir sorun varsa konuşursun. Kendini anlatırsın; anlaşılmayı sessizce beklemezsin.
Fakat insanların çoğu net olmaktan kaçınır. Çünkü netlik cevap getirir. Cevap ise her zaman hoşumuza gitmez. Bazen aramadığımız kişinin bizi özlemediğini öğreniriz. Bazen davet ettiğimiz kişi gelmek istemez. Bazen de duymaktan korktuğumuz şey tam karşımızda durur. Bu yüzden belirsizliği seçeriz. Belirsizlik, umudun son sığınağıdır.
Oysa insanı yoran şey gerçeğin kendisi değil, gerçekle yüzleşmeyi sürekli ertelemektir. Söylenmeyen sözler, sorulmayan sorular ve atılmayan adımlar zihinde yaşamaya devam eder. Her ihtimali aynı anda taşımaya çalışırız. Olabilecekleri düşünür, olmayacaklara anlam yükler, kendi sessizliğimizin içinde senaryolar kurarız. Bir süre sonra yükün kaynağı yaşadıklarımız değil, yaşamadıklarımız olur.
Net insan kırılgan görünür, ama aslında en güçlü olandır. Çünkü gerçeği bilmenin, ihtimaller arasında kaybolmaktan daha değerli olduğunu kabul etmiştir. Reddedilebilir, yanlış anlaşılabilir, hatta yara alabilir. Ama en azından hakikatin üzerinde durur. Belirsizliğin sisinde değil.
Belki de hayatın büyük kısmı doğru cevapları bulmakla değil, doğru soruları zamanında sormakla ilgilidir. Çünkü insanı en çok verilen cevaplar değil, hiç sorulmamış sorular yorar.
Peyami
Peyami
