Manon Steffan Ros, Galli bir yazar ve senarist. Ona dair çok bir bilgi bulunmasa da dönemimizde yaşayan en başarılı Galli yazar olarak kabul ediliyor. 2019 Galler Yılın Kitabı ödüllü Nebo'nun Mavi Kitabı ise yazarın okuduğum ilk kitabı.
Kitap 2018'de yaşanan bir nükleer felaketten sonra hayatta kalmış bir anne-oğulun ilişkisini anlatıyor.
Rowenna, Dylan adında oğlu olan bekar bir anne. Felaketten ya da kitapta bahsedildiği gibi "Son"dan önce geniş bir bahçesi olan, ıssız bir eve taşınır. Bu eve taşınmaları da onlara fayda sağlar çünkü Son'dan sonra bahçeyi ekip biçerler. Son'dan önce evde toparladığı kitaplar sayesinde de Dylan bol bol okur ve öğrenir. Nebo adlı yerde boş evleri gezerken buldukları bir defteri, birbirlerinin yazdıklarını okumayacaklarına söz vererek yaşadıkları olaylarla doldururlar.
Açıkçası biraz zaman öldürmek adına okumaya karar vermiştim ancak çok hoşuma gitti. Rowenna bütün bu olanlardan sonra kaskatı kesilmiş. Dylan ise şaşırtıcı bir şekilde bu yaşamlarına adapte olmuş bir çocuk. Bir de küçük Mona var tabii, Son'dan sonra doğan. Bu ailenin mücadelesi, bana günlük yaşamda fark etmediğim şeyleri düşünmeye itti. Ne kadar çok şeye kaygılandığımızı, elimizin altındaki şeyleri görmediğimizi, her şeyin bir anda bitebileceğini. Açıkçası nükleer felaket olmasa da ülkemizde bir felaket yaşandı, ben de oradaydım. İnsan gerçekten bir sonra olmadığını fark ediyor o anda.
Geleceğe ve şimdiye farklı bir açıdan bakmak, güzel zaman geçirmek, anne-oğul ilişkisinden kendine pay çıkarmak isteyenlere önerebilirim. Yalnızca daha uzun olmasını isterdim, belki daha uzun yılları da anlatmasını, bir şeylerin nasıl çözüm bulduğunu. Ama kitabın asıl söylemeye çalıştığı mesajdan çıkmış oluyor sanırım bir nevi. İyi okumalar.