nevra
@newra
Ne yanar kimse bana ateş-i dilden özge
Ne açar kimse kapım bad-ı sabadan gayrı
Şu anda okuduğu kitaplar
Puan vermedi·144 syf.·
2025 21. kitabı
Puan vermedi·245 syf.·
2025 20. kitabı
Yani sadece psikolojik müslümanlık, sadece
sosyolojik müslümanlık veya sadece tarih içi müslümanlık yetmez. Her müslüman önce, kendi iç
dünyasında müslüman olmalı, fakat ondan ayrılmaz bir şekilde toplum içinde ve toplum halinde
de musluman olmayı şart olarak idrak etmeli. Ve
nihayet bu psikolojik ve toplumsal muhtevaya
mutlaka tarih şuurunu da eklemeli. Ancak bu
şartla, müslümanlığı temel anlamda eksiksiz bir
bütünlüğe kavuşmuş olur.
Bir başka anlatımla, müslüman, kendini müslüman bilmek veya saymakla müslüman olamaz.
Müslümanlığı bir varoluş haline getirmek borcundadır oluştan varoluşa geçmek, bu geçişi sürekli
olarak geliştirmek ve verimlendirmek, bu varoluşun şuur ve sorumluluğunu dolup taşmak kaygısını taşımalıdır o.
Evet, inancıma göre, müslüman, inanmış kişi, daima çağdaş olmalı. Ama neyle çağdaş olmalı?
Başkalarıyla çağdaş olmak degil, burada kasdettigimiz çağdaşlık. Kendi kendisiyle çağdaş olmalı.
İdeal islamla çağdaş olmaya çalışmalı sürekli olarak.
Geçmişteki büyük İslâm yaçantısına hayran
olmakla yetinmemeli. O yaşantıyı bugün de gerçekleştirmeyi bir görev bilmeli.
Benim amentüm, neslimin amentüsü, sürekli
bir otokritiktir. Kendi benliğini ve varlığını, erdem ve takva açısından tartşır. En duyarlı terazilerle tartma demektir kendini bu amentüyü kabulleniş. Hakikate erme ve bu erişi koruma bakımından sürekli özeleştiridir diriliş neslinin
amamentüsü.
Gözü baglamak değil, bütün yönlere
gözü dört açmaktır bu amentüyü bu amentünün
getirdiklerini yükleniş