O SEN MİSİN
Hani bir yolculuk hayal edersin ya hep
Koyu mavi gecelerde içinden geçirirsin trenleri
Hep bilinmedik yerleri özlersin ya nedense
Sıra gelmez kuyruklarda beklersin
Ve bir gün karar verirsin
Avucunda terden ıslanmış bir umut, haydi korkma hayal et
Son vagonun son numarasıdır alabildiğin o son bilet
Kalkış saati yarın sabah sıfır dört, otuz
Bu gece sonlanır mı uykusuz
Uyusam… ya kalkamazsam
Ya son treni kaçırırsam
Neyse şu şiirimi yazayım yarım kalmasın
Şiirde bile olsa aşkım solmasın
Bir rüya çağırır seni derinliklerine
Gerçek yolculuğun rüyadadır belki de
Bir kompartımanın gürültülü sesi
Ahşap kapıların nemli nefesi
Hayal edersin belki tanışırım burada
Bir ömür beklediğim hayatımın aşkıyla
Tren kalkar ağır bir sarsıntı bir titreme
Onlarca yolcu bir telaş bir iteleme
Bir sigara yakayım sonra yerime oturayım
Nazik bir ses tınılar af edersiniz bayım
Kibarca döneyim bende onu selamlayım
Bir el dokunur omuzlarına
Döner dönmez çarpılırsın bakışlarına
Aman Allah’ım bu belki de odur
Nurdan bir çehre bir yağmur tanesi sudur
Reklam
-ortaya karışık alıntılar-
>Sonunda içimizdeki Polyanna da panik atak oldu. 🥰
>Hissedilmiş olan neyse yaşanmış olan da odur. İnsan bir düşten de bir işten olduğu kadar yorgun dönebilir. (F. Pessoa)
>Atamıyorum üstümden yorgunluğu ne kadar dinlensem. Bizim yorgunluğumuz gövdemizde değil, ruhumuzda olsa gerek. (Kemal Tahir)
>Duyguların aşırı güçlü oluşunu delilik zannediyorsunuz. (E. A. Poe)
>Hepimiz başka türlü dertliyiz, sıkma canını. (Orhan Kemal)
>Geri gelmesi mümkün olmayan hatırlanmamalı. (Nazım Hikmet)
>Sevgi, iki insanın birbirlerinin yüzlerine bakmaları değil, birlikte aynı yöne bakmalarıdır. (Oruç Auroba)
>Özgürlük kapının açık olması değil, dışarıda seni bekleyen bir hayatın olmasıdır.
>Kapının açık olduğunu bilip nereye gideceğini bilememek...
>Her şeye yetişmeye çalışıp kendime geç kalmaktan çok yoruldum.
>Bir sondan başka bir sona giderken ayağımın takıldığı bir başlangıçtı hayat....
Dergilerden falan karşıma çıkan sözlerdi. Bu seferlik bu kadar, hoşça kalın, yalnız kalmayın 🫡
Ben şairimŞiir
Ben şairim, yazarım;
Bilsen ne sözler yutarım.
Bende değeri yoktur,
Rabbini bırakıp kula tapanın.
Ben şairim, gördüğümü
Kanlı kalemle yazarım.
Uzun uzun anlatsam da,
Kanım şiirlere damlatsa da,
Nice vicdanlıları ağlatsa da,
Ben doğru neyse
Onu kendimce yazarım.
Mekân belli, iki karış toprak;
Kan içinde Filistin, Doğu Türkistan, Boşnak.
İlim olur şeytanın elinde boş bir laf,
Ben ilmi içimde, kini dışımda yazarım.
Sözü bilmez kalemi paradan,
Bana da doğuştan vermiş Yaradan.
Yüreksizin sözü olmaz;
Öğütten ve yaranmaktan.
Ben sözümü, ölüm varmış gibi yazarım.
Masal dinlemem, sevmem de;
Hiçbir haksıza boyun eğmem de.
Felek gibi kalbimi parça parça etsen de,
"Enel Hak" der,
Kendi ruhumla yazarım.
Şahsi kanaatim…
Ben uyurken “Bizim Çocuklar” 2-0 yenilmiş. “Neyse ellerinden geleni yapmışlardır” derken önüme bir paylaşım denk geldi ve yorumları okuma gafletinde bulundum. “Yahu bu insanlar ne yaşıyor, ne kadar kötüler, ne kadar küfürbaz, ne kadar iğrençler” dedim… Adamlar elinden geleni fazlasıyla yapsalar da, yine de memnun olmayan, hiç acımadan karalayan, küfreden, linçleyen bir grup her zaman çıkıyor… Üzücü bee… Tabi ki isteriz ülkemiz her alanda en güzel başarıları elde etsin ama oyuncularımızın da insan olduğunu unutmamak lazım. “Zaman insanlar arasında döndürülür. Başarı ve başarısızlık art arda gelir(Al-i İmran 140)”. Bazen iyi olur bazen kötü… İyi günde her şey harika iken kötü gün gelince de bu kadar çirkinleşilmemeli… Hem bilemezsin “Hoşuna gidende şer, hoşuna gitmeyende hayır olabilir, bunu Allah bilir(Bakara 216).” Biraz takdir etmeli, biraz sakin ve edepli olmalı, yaşanan iyi günleri düşünüp vefalı olmalı ve en önemlisi başarılar ile başarısızlıklar gözü dönüp insanlığını yitirecek kadar abartılmamalı vesselam…
Bugün ki maçta Türkiyenin kaybetmesini hiç beklemiyordum ya maç için sabah 6.23 te kalktım neyse canları sağ olsun en azından çabaladilar bı dahaki sefere inşallah
Reklam
Reklam