"Kadere bak! -dedi kahramanımız,- tüm mesele nasıl da değişti. Hava da düzeldi, kar tuttu, kızaklar işlemeye başladı. Tam Ruslara göre bir hava, Ruslar böyle soğukları sever. Rus insanını severim. Mevsimin ilk karı da yağdı, avcılar şimdi bayram ediyordur; ilk kar yağdı mı tavşan avına çıkmanın vakti gelmiştir! Neyse, ben kendi işime bakayım! "
Sayfa 64 - Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları·Kitabı okuyor
Evlatlarım! Bilinki hiçbir musibet sebepsiz değildir. Başımıza gelen her neyse suçunu kendimizde aramak icap eder. Yoksa Allah kuluna zulmetmeyi sevmez ki, insan zülmü kendi eliyle kendine eder.
Türkiye’de İstanbul ne ise,
İstanbul’da gece ne ise,
Gecede yürümek ne ise,
Yürürken düşünmek ne ise,
Seni unutmamacasına düşünmek ne ise, Unutmamanın anlamı ne ise,
Seni sevmek ne ise,
Saklayayım, yok söyleyeyim derken
Birden aşka düşmek ne ise.
Her neyse..
Hayaller vitrindeki elbiseler gibidir; dışarıdan çok güzel görünürler ama bazen denediğinde üstüne olmazlar. Bazıları çok küçüktür, bazılarıysa fazla büyük. Neyse ki annem bana dikiş dikmeyi öğretmişti; zira hayaller de elbiseler gibi üzerine oturması için kesilip biçilebilirler.