Ne güzel olurdu hiç doğmamış olmak... Tehlikelerden uzakta , güvenli, meraklı gözlerden, insanı teşhir eden ışıkların menzilinin dışında... Öteki insanların sevgisine , şefkatine, merhametine ihtiyaç duymadan ...
Herkes , gücünden yararlanarak , kendinden aşağısına küfür ediyordu. İnsan buna bir defa alışınca, saatin sert vuruşlarından başka türlü gelmiyordu bu sözler.