Nasıl akıcı nasıl güzel bir dil.. Kaleminize sağlık..Okurken kendimi kah Nehir’ in yerine koydum, içimde hissettim yaşadıklarını. Yeri geldi kızdım Yılmaz’a. Ama her inişi olduğu gibi hayatın çıkışı da mutlaka oluyor onu da hatırlattınız banaTebrikler, umarım kaleminiz buluşur yine bizlerle