nida
@nidakrglu
Şu anda okuduğu kitap
Sürekli karşıma çıkan bir kitaptı. Yazarın tarzı Rupi Kaur’a çok benziyor. Güneş ve Onun Çiçekleri hakkında düşündüklerim bu kitap için de geçerli. Pek edebi ağırlığı olmayan, basit, hızlıca okunabilecek türdendi. Ahmet Erhan’ı okumaya kısa bir mola verip biraz soluklanmış oldum. Keyifliydi.
Hiç bitmeyecek sandığım o kitap.. Kendimi çok zorladım. İkinci Yeni şairi olduğunu okurken zaten hissediyorsunuz, anlam kapalı, konular garip. Mesela virgüle sayfalarca şiir yazılmış.. Şiir kitabı da diyemiyorum farklı bir tür gibiydi sanki. Birkaç tanesi dışında sevemedim. Ama yine de şairle tanışmak güzeldi.
Karşılığını bulamayan bir sevgi.. Ahmed Arif’i ilk defa okudum. Duygularını, belki de duygularımı, bu kadar ustaca dile getirebilen bir yazar olduğunu bilmiyordum. O zamanlarda ne güzel derinden, karşılıksız, umudu hiç yitirmeden sevebilmek varmış. Okudukça özeniyorum. Mektup türünü bu yüzden seviyorum galiba. Şimdilerde böylesi bir sevgiye rastlayabilmek için büyük şans gerekli.
“Lâkin dünya dünya olalı kimselerin benim gibi sevdiğini ve sevebileceğini sanmıyorum. İnandığım en kesin gerçek bu canım. Beni ben eden de bu. Başkaca yokum.”
Bitmesini istemediğim bir kitaptı. Dili, ele aldığı konuları hatta belki de basitliği çok hoşuma gitti. Evet basitti, edebi anlamda bir ağırlığı yok bu yüzden de birçok yerde yazarın ve kitaplarının yerden yere vurulduğunu gördüm. Böyle bir beklentiye girilmemeli. Günümüz yazarlarından şans verilebilecek biri olduğunu düşünüyorum. Okurken çok keyif aldım. Süt ve Bal’ı da listeme ekledim.
Üniversite sınavına çalışırken sorularda hep “evler şairi” olarak karşıma çıkardı. Bu sorular dışında alıp rahat rahat okuyabilmek güzel hissettirse de birkaç tanesi hariç şiirlerinden pek tat alamadım. Daha doğrusu şiir okuyormuş gibi hissedemedim bile. Bana hitap etmedi maalesef.
