nida
@nidakrglu
Şu anda okuduğu kitap
Bugün oturdum ölümü düşündüm
Yirmi yaşında ve hayat bu kadar güzelken.
Kelimesini bulmuştum yolculuğumun: Umutsuzluk
işte o zaman belki şarap
içeriz ve yanyana oturup
anlarız
ki üşümek zamanı gelmiş.
Ben neden hep usandım, davranışlarla yaşadım böyle?
Neden bazı zamanlar güldüm, bazan neden üzüldüm?
Ama neden kaçmadım o küçük tanrılardan?
Kaçmadım o yollardan insansız bir ormana?
Silahlara yapıştım neden, bazı zamanlar güldüm?
Ben neden hep korkaktım, cesaretsizdim böyle?
En kötü alışkanlığım benim galiba yaşamaktı.
Acının fazlası, daha doğrusu bu kadar mânasız sıklığı, uyuşturuyor, kurutuyor..
